ับด้วยใจ”
“แต่บ้านฉู่…ตอนนี้ผมยังไปไม่ได้ ขอโทษคุณหนูฉู่ด้วยนะครับ”
ไปไม่ได้?!
สายตาฉู่ชีงฉือมีแววตกใจ นี่เฉินเฟิงไม่เข้าใจหรือไงกันว่า การที่คุณปู่ของตนอยากพบเขานี่มันหมายความว่ายังไง?
คุณปู่ไม่ได้เจอคนนอกมาสิบปีได้แล้ว
ครั้งที่แล้วที่คุณปู่เจอ เป็นเมื่อสิบปีก่อน
คนที่คุณปู่นัดเจอ หลังจากได้เจอคุณปู่ เดิมจากเจ้าหน้าที่ประจำเมืองที่ไม่มีใครรู้จัก หลังจากได้เจอคุณปู่ ในเวลาแค่สิบปีกลายเป็นอันดับหนึ่งของมณฑลเจียงหนานไปแล้ว!
ตอนนี้คนนั้นแทบจะกลายเป็นข้าราชการที่อายุน้อยที่สุดในประเทศ แถมความสามารถแน่นปึ้ก อนาคตอาจจะไปได้ไกลถึงขั้นสูงสุดด้วย!
ที่คนๆนั้นเลื่อนตำแหน่งแบบก้าวกระโดดขนาดนี้ เป็นผลมาจากการได้พบกับคุณปู่
ตอนนี้…เฉินเฟิงเป็นคนที่สองที่คุณปู่เอ่ยปากอยากพบด้วยตัวเอง
ถ้าเพียงเฉินเฟิงท่าทีดีนิดหน่อย ทำให้คุณปู่พอใจได้
งั้นความสำเร็จของเขาต่อไปในประเทศ ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้เลย!
รับราชการ จะได้เลื่อนขั้นเป็นใหญ่เป็นโตแบบลอยมาเลย
ถ้าเป็นทหาร วรยุทธ์จะก้าวกระโดดจนถึงมหาปรมาจารย์
แต่ตอนนี้เฉินเฟิงกลับ…ปฏิเสธ!
ปฏิเสธความหวังดีของคุณปู่!
“คุณเฉินจะบอกเหตุผลกับชีงฉือได้ไหมคะ?” ฉู่ชีงฉือกลั้นไม่อยู่เอ่ยถามออกไป เธอไม่เข้าใจจริงๆว่า ทำไมเฉินเฟิงต้องปฏิเสธคำเชิญของคุณปู่ด้วย ต้องรู้นะว่าปกติคุณปู่ไม่คิดจะเจอหน้าใครทั้งนั้น
ครั้งนี้เป็นเพราะเฉินเฟิงช่วยชีวิตเธอไว้ บุญคุณที่ช่วยชีวิต เธอไม่ม