บทที่ 386 สาดโคลน
“หวั่นชีว วันนี้เธอสวยมากเลย ชุดนี้เหมาะกับออร่าของเธอมากเลย” เซียวรั่วยังอยากกระซิบคุยกับหลินหวั่นชีวอีก แต่ตอนนี้มีชายหนุ่มร่างสูงใส่ชุดสูทสีขาวก้าวเข้ามา
เขามีรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลา คล้ายกับพวกไอดอลที่มีชื่อเสียง เปล่งประกายอ่อนโยนออกมาทั่วร่าง
“ขอบคุณค่ะ” หลินหวั่นชีวขอบคุณตามมารยาทไปหนึ่งคำ ก่อนเบนสายตากลับมาที่เซียวรั่ว
ท่าทีเย็นชาของเธอทำให้ผู้หญิงหลายคนในที่นั่นโกรธกัดฟันกรอด แอ๊บอะไร? มีอะไรน่าหยิ่งกัน?
ไป๋เหวินซั่วเดือนมหาลัยจงไห่เข้ามาทักทายเธอก่อน เธอมีหน้าตอบกลับแค่ขอบคุณเนี่ยนะ? ต้องหยิ่งขนาดนี้ไหม?
เซียวรั่วเบ้ปากเมื่อเห็นสายตาริษยาปนอิจฉาของสาวๆรอบด้าน คนอื่นไม่เข้าใจหลินหวั่นชีว เธอเข้าใจ หลินหวั่นชีวไม่หยิ่งเลย เธอไม่สนใจนายก็คือไม่สนใจ
บางทีไป๋เหวินซั่วตรงหน้านี่เป็นเจ้าชายขี่ม้าขาว คนรักในฝันในสายตาสาวๆมากมาย
แต่สำหรับหลินหวั่นชีวแล้ว ไป๋เหวินซั่วไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้าเลย
ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ
ถึงหลินหวั่นชีวจะตอบกลัยอย่างเย็นชา แต่ไป๋เหวินซั่วกลับทำไม่รู้สึก ยังคงยิ้มคุยกับหลินหวั่นชีวอีกหลายคำ ก่อนหมุนตัวจากไป
ไป๋เหวินซั่วพึ่งก้าวเท้าออกไป ก็มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเข้ามาอีกหลายคน พยายามหาทางตีสนิทหลินหวั่นชีว
ผู้ชายพวกนี้ต่างเป็นดาวเด่นของแต่ละคณะ
ไม่ฐานะดีมาก ก็มีความสามารถมาก
ปกติแล้วพวกเขามีสาวๆตามจีบเยอะ แต่ละคนหยิ่งทระนงสุดๆ
แต่พอ