เมื่อถ้อยคำของจีสงอิงสิ้นสุดลง เหล่าเทียนเหรินทั้งหลายที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ลงมือพร้อมกัน โดยมีบรรพชนตระกูลอวิ๋นคอยกระตุ้นเหตุและผลอยู่ในความมืด ทำให้ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงความผิดปกติ
วินาทีต่อมา เจ็ดคนก็เข้าล้อมสังหาร ศาสตราวุธเทพทั้งเจ็ดสาดส่องสว่างไสวไปทั่วฟ้ายามราตรี
“มาได้ดี!”
เสียงของลวี่หยางยังไม่ทันสิ้น ร่างกายทั้งร่างก็พลันแตกกระจายกลายเป็นกลุ่มปราณแท้จริงบรรพกาลพลุ่งพล่านดุจพายุ เพียงพริบตาเดียวก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าจีสงอิง
จีสงอิงเห็นดังนั้น แววตาพลันวาบด้วยแสงโลหิตศาสตราวุธเทพของเขาคือกระบี่จักรพรรดิขณะนี้เมื่อกระบี่เทพชักออกจากฝัก เพียงพริบตาฟ้าดินเหนือนครเทียนจิงก็พลันปั่นป่วน ผู้คนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ภายในต่างรู้สึกหัวใจหนักอึ้ง พลังสูญสิ้นไปโดยไม่ทราบสาเหตุ ร่างกายทรุดตัวลงกับพื้น
สิ่งที่ปรากฏแทนที่ คือพลังของจีสงอิงพลันพุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างฉับพลัน
“ตายเสีย!”
ชั่วพริบตาต่อมา จีสงอิงก็ฟาดกระบี่ออกหนึ่งกระบวน กระบี่นั้นทรงพลังยิ่งกว่าตัวยันต์ปราณกระบี่เสียอีก กระแทกใส่ลวี่หยางจนแทบร่างจำแลงจากการแปรปราณแท้จริงสลายสิ้น
ทว่าก็ทำได้เพียงเท่านั้น
ร่างจำแลงของปราณแท้จริงบรรพกาลรวมตัวสลายตัวไร้ซึ่งความแน่นอน สิ่งที่ไม่กลัวที่สุดก็คือหมัดเท้าดาบกระบี่ ดังนั้นจึงเป็นการข่มวิถียุทธ์ มิเช่นนั้นเขาก็คงไม่ส่งร่างจำแลงนี้มา
แท้จริงแล้ววิถียุทธ์ก็เป็นเพียงระบบที่ลวี่หยางสร้างขึ้นมาอย่างห
