ุณชายหลิว พูดอะไรน่ะคะ ประธานเสี้ยหย่าร้างตอนไหน ทำไมฉันไม่รู้เลย…” ฟางหย่าฝืนยิ้ม เธอจะนั่งมองข่าวลือแพร่ออกไปไม่ได้ ต้องหาวิธีขจัดข่าวลือ เพราะเสี้ยเมิ่งเหยาพึ่งมาทำงาน ชื่อเสียงสำคัญมากสำหรับเธอ ถ้าให้คนที่บริษัทรู้ว่า เสี้ยเมิ่งเหยาเป็นผู้หญิงที่ผ่านการหย่าร้างมา ต้องมีผลกระทบอย่างมากต่อชื่อเสียงเธอแน่
“ไม่รู้?” หลิวเส้าฝู้ยิ้มเย็น: “ฟางหย่า เธอมาตีหน้าซื่อใส่ฉันนี่สนุกหรือไง?”
“เรื่องที่นังแพศยาเสี้ยเมิ่งเหยาเคยหย่ามาแล้วน่ะ ขอแค่ไปสืบนิดเดียวก็รู้แล้ว ต้องทำเป็นพูดอะไรแบบนี้หรอ?”
“บอกเธอตามตรงนะ วันแรกที่เสี้ยเมิ่งเหยามาที่จงไห่ ฉันก็รู้แล้วว่าเธอเคยหย่ามาก่อน”
“แถมฉันยังรู้อีกว่า สามีเธอน่ะเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านเมีย แต่งมาสามปี ไม่เคยแตะต้องตัวเสี้ยเมิ่งเหยาเลย จนถึงตอนนี้เสี้ยเมิ่งเหยายังเวอร์จิ้นอยู่เลย”
หลิวเส้าฝู้ยิ้มเย็น ตอนเขาพูดคำพวกนี้ออกมา ไม่มีการปรับเสียงให้เบาลงเลย กลับเอ่ยพูดเสียงดังให้คนทั่วทั้งบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปได้ยินโดยทั่วกัน
เป้าหมายของเขาชัดมาก คือทำลายชื่อเสียงเสี้ยเมิ่งเหยา เพื่อให้เธอยอมศิโรราบใต้ร่างเขา
ไม่ต่างจากที่เฉินเฟิงคิดเลย พอหลิวเส้าฝู้พูดจบ ทั่วทั้งบริษัทวงแตกทันที
“แต่งงานมาสามปี ประธานเสี้ยยังเวอร์จิ้นอยู่เลย?! พระเจ้า ข่าวนี่สุดยอดเลย”
“แค่สุดยอดที่ไหนกัน ถ้าไม่ใช่คนพูดเป็นหลิวเส้าฝู้ ฉันจะไม่มีทางเชื่อเลยล่ะนะ? สามีเก่าของประธานเสี้ยมีปัญ