บทที่ 362 เฝิงเจียเฉิน
พอเปิดห้องให้เซียวรั่วกับฟร้อนท์เสร็จ ทั้งหมดก็ขึ้นห้องกัน
เพราะหลินหวั่นชีวดื่มเหล้ามากเกินไป ดังนั้นเลยยังไม่ฟื้นจนถึงตอนนี้
เฉินเฟิงเลยได้แต่อุ้มเธอกลับห้องตัวเอง และเรียกเจียงหยู่ถิงมาดูแลให้
หลังจากจัดแจงทุกอย่างเสร็จแล้ว เฉินเฟิงเลยแวะไปดูเซียวรั่วซะหน่อย
ถึงไม่รู้ว่ากิลล์ PKที่เซียวรั่วพูดคืออะไร แต่ดูจากท่าทางเซียวรั่วแล้ว มันคงสำคัญต่อเธอมาก
ดังนั้นเฉินเฟิงเลยตัดสินใจจะช่วยเซียวรั่ว เพราะคืนนี้เซียวรั่วช่วยหลินหวั่นชีวไว้ ถ้าไม่มีเซียวรั่ว ตอนนี้หลินหวั่นชีวคงนอนอยู่บนเตียงหลิวคุนแล้ว
เขาเดินมายืนหน้าห้องพักเซียวรั่ว และเคาะประตูห้อง จากนั้นก็มีเสียงดังมาจากด้านในว่า: “ใครคะ?”
“ผมเอง เฉินเฟิง”
“รอแป๊บนะ ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เดี๋ยวนะ”
ไม่กี่วินาทีจากนั้น ประตูห้องเปิดออก
ใบหน้างดงามโดดเด่นเข้าสู่สายตาเฉินเฟิง
คือเซียวรั่วที่ล้างเครื่องสำอางเรียบร้อย
ไม่เหมือนกับเซียวรั่วตอนแต่งหน้าเต็มยศ เซียวรั่วที่ล้างเครื่องสำอางเรียบร้อยแล้วดูสดใสร่าเริง ผิวผ่องเป็นยองใย ใบหน้ารูปไข่ได้รูป ดูสดใสอ่อนวัย
ไม่เหมือนเมื่อกี้ที่ดูมีเสน่ห์เย้ายวนเลย
“ขอโทษนะ พึ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ” เซียวรั่วเปิดประตูออก พลางหันข้างให้เฉินเฟิงเข้ามาได้
เฉินเฟิงพยักหน้า พอเข้าไปถึงเห็นว่าเซียวรั่วใส่เสื้อสายเดี่ยวสีดำตัวเดียว เฉินเฟิงเห็นผิวขาวผ่องของเซียวรั่ว เซียวรั่วหน้าแดงเล็กน้อย