หนักแน่ ไม่ตาย อย่างน้อยก็ต้องพิการ
สองแสนล้านหมด ญี่ปุ่นยังหาทางหากลับมาได้ แต่ถ้าต้องสูญเสียนินจาระดับบนที่มีสิทธ์ผันตัวเองเป็นระดับเทพอย่างเปียนตู้ไท่อีไป ถือเป็นความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงของวงการศิลปะการต่อสู้ญี่ปุ่นเลยทีเดียว
“เฉินเฟิง นายว่า เปียนตู้ไท่อีมาที่จงไห่นี่เป็นเพราะนายหรือเปล่า?” จู่ๆสือโพ่จุนก็เงยหน้าขึ้นมาถามแบบนี้ นี่เป็นเป้าหมายที่แท้จริงที่เขามาหาเฉินเฟิงในครั้งนี้
“เพราะผม?” เฉินเฟิงอดสงสัยไม่ได้ ทำไมสือโพ่จุนถึงถามแบบนี้?
สือโพ่จุนยิ้มเศร้า: “เฉินเฟิง ไม่ปิดบังนายนะ ข่าวที่ได้ยินมาจากสหพันธ์สงครามประจำญี่ปุ่น เดิมในรายชื่อคนที่จะมาจากสมาคมการค้าเชียสุ่ยไม่มีเปียนตู้ไท่อี ซึ่งก็หมายความว่า เดิมเปียนตู้ไท่อีไม่ได้คิดจะมาหวาเซี่ย”
“แต่เมื่อสามวันก่อน ข่าวที่สมาคมการค้าเชียสุ่ยปล่อยออกมาคือ ทางเสิ่นหยิ่นกลับสร้างฐานะให้กับเปียนตู้ไท่อีผ่านทางสถานทูตญี่ปุ่น ให้เปียนตู้ไท่อีในฐานะตัวแทนสมาคมการค้าเชียสุ่ยเข้าร่วมการประลองระหว่างสมาคมการค้าจงไห่กับสมาคมการค้าเชียสุ่ยครั้งนี้”
เฉินเฟิงหรี่ตาครุ่นคิด ความหมายของสือโพ่จุนชัดมาก ทางจงไห่ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ บางทีอาจจะมีใครปรากฏตัว เรื่องนี้หรือไม่ก็คนนี้มีความสำคัญมาก สำคัญมากจนกระทั่งทำให้ทางเสิ่นหยิ่นต้องส่งคนระดับเปียนตู้ไท่อีมาดู
และเขาพึ่งมาเมื่อห้าวันก่อน
แถมเขายังเป็นศิษย์ก้นกุฎิของเซียวกั่วจง ศิษย์ของคนเพียงคนเดีย
