กเขายกเลิกสัญญาทันที!”
หลี่เล่อยิ้มดีใจรีบพยักหน้า วิธียอมถอยเพื่อสู้ของเฉินเฟิงนี่เด็ดนัก
หลี่สื้อผิงไม่ยอมรับสัญญา เฉินเฟิงก็ให้ทางโรงพยาบาลตุงถิงยกเลิกสัญญาเลย แต่ถ้ายกเลิก งั้นหลี่สื้อผิงก็ไม่ต้องคิดเป็นผู้จัดการต่อไปแล้ว เนื่องจากคนที่ทำให้บริษัทเภสัชกรรมคางเหม่ยขาดรายได้ใหญ่จากโรงพยาบาลตุงถิงไปก็คือเขาน่ะเอง
“ห้ามโทร!”
นั่นไง หลี่เล่อยังไม่ทันหยิบมือถือออกมา หลี่สื้อผิงก็ร้องห้ามเสียงหลง ถ้ายกเลิกสัญญากับโรงพยาบาลตุงถิง งั้นเรื่องวันนี้จะปิดผู้บริหารระดับสูงไม่มิดทันที ถึงเวลานั้นขอแค่ผู้บริหารระดับสูงสอบถามนิดเดียว ก็จะรู้ว่า เป็นเพราะเขา ทางโรงพยาบาลตุงถิงถึงยกเลิกสัญญา
ความรับผิดชอบนี้เขารับไม่ไหว!
“คุณบอกไม่ให้โทร ก็ไม่โทรหรอ?” เฉินเฟิงยิ้มเย็น เขามองหลี่เล่อ พูดอย่างเย็นชาว่า: “โทร!”
“อืม พี่เฟิง!” หลี่เล่อพยักหน้าหนักแน่น สำหรับเฉินเฟิงแล้ว ตอนนี้เขาเชื่อหมดหัวใจเลย โดยเฉพาะตอนที่เห็นฝีมือเฉินเฟิง เขายิ่งไม่ลังเลเลย
พอเห็นหลี่เล่อกดเบอร์โทรคนรับผิดชอบโรงพยาบาลตุงถิงจริงๆ หลี่สื้อผิงลนลานทันที เขารีบขอร้องเฉินเฟิง: “เฉินเฟิง อย่าโทรนะ! ขอร้องล่ะ อย่าโทร!”
“ทุกคนเป็นเพื่อนร่วมงานในบริษัทเดียวกัน มีอะไรเราตกลงกันได้นะ”
“ถ้านายโทรไปจริงๆ ไม่เพียงฉันจะโดนหางเลข นายกับหลี่เล่อก็จะอดค่าคอมมิชชั่นนะ…” หลี่สื้อผิงพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างยากลำบาก น้ำเสียงอ่อนลงอย่างไม่รู้จะอ่อนยังไ
