ฉินเฟิงตะลึงก่อนได้สติกลับมา กังฟูกำลังภายในที่เจียงหยู่ถิงพูดคือวิถีจอมยุทธ์
“คุณอาเจียงบอกคุณหรอ?” เฉินเฟิงอดถามไม่ได้ เขาอยากรู้มากว่า เจียงหยู่ถิงรู้ได้ไงว่าเขาเป็นจอมยุทธ์
เจียงหยู่ถิงมองบน: “นี่ ฉันดูโง่มากหรือไง? เรื่องแบบนี้ต้องให้คนอื่นบอกด้วย? ฉันดูออกเองได้ไหมล่ะ?”
“คุณดูออกได้ยังไงล่ะ?” เฉินเฟิงเริ่มสนใจ วันนั้นที่เขาอยู่โรงพยาบาล เขาไม่ได้แสดงวิถีอะไรของจอมยุทธ์เลยนี่นา
“ใช้ตาดูน่ะสิ คุณปู่หวงกินยาบัวหิมะของนายเข้าไป มีน้ำแข็งหนาปกคลุมไปทั่วร่าง แต่ฝ่ามือนายแตะเบาๆก็ทำน้ำแข็งทลายได้ แถมยังไม่ทำอันตรายคุณปู่หวงเลยสักนิด ฝีมือแบบนี้มันไม่ปกติเลยรู้ไหม?”
“แถมตรงกลาง คุณปู่ซูนยังถามคุณปู่หวงเลยว่า คุณปู่หวงเคยฝึกกังฟูกำลังภายในมาหรือเปล่า คุณปู่หวงก็พยักหน้ายอมรับแล้วนี่…”
“ดังนั้นคุณเลยได้ผลสรุปว่า ผมกับเหล่าหวงเคยฝึกกังฟูกำลังภายในมาก่อนงั้นสิ?” สีหน้าเฉินเฟิงดูแปลกๆ เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่า เจียงหยู่ถิงที่ดูร่าเริงโผงผ่าง แต่จิตใจละเอียดขนาดนี้
ตอนเขาแตะน้ำแข็งที่ตัวเจ้าสามหวง เขาใส่พลังปราณเข้าไปจริงๆ แต่พลังแบบนั้นคนธรรมดารับรู้ไม่ได้ แต่เจียงหยู่ถิงกลับอาศัยเส้นเรื่องแค่นี้ปะติดปะต่อออกมาได้
“ใช่ไง” เจียงหยู่ถิงพยักหน้าอย่างได้ใจ “ยังไง ฉันฉลาดมากใช่ไหม?” เธอยิ้มแหะๆ ออกแนวได้ใจ
“ฉลาดอยู่” เฉินเฟิงชื่นชมเธอจากใจ ทักษะการสังเกตของเจียงหยู่ถิงใม่ใช่อะไรที่คนธรรมดาจะทำได้จร
