หวัง เฉินเฟิงเป็นคนแรกที่มองออกว่าตันเถียน ของเขาโดนลอบทำร้ายมาก่อน ดังนั้นตอนนี้เขาทุ่มความหวังทั้งหมดไว้ที่ตัวเฉินเฟิง
“มี” เฉินเฟิงยิ้มน้อยๆ พยักหน้าอย่างมั่นใจ
“จริง…จริงหรอ?” สือโพ่จุนลอบกลืนน้ำลาย เหมือนไม่กล้าเชื่อ หลังจากตันเถียนได้รับบาดเจ็บ เขาไม่ใช่ไม่เคยเสาะหาหมอเก่งๆ แต่พอหมอพวกนั้นรู้ว่าเป็นตันเถียนของเขาที่ได้รับบาดเจ็บ ก็พากันส่ายหน้า แสดงความหมดหนทางของตัวเอง
เพราะตันเถียนเป็นจุดที่น่าพิศวงมากรองจากสมองของมนุษย์ กระทั่งหมอตะวันตกจำนวนมากไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในร่างกายคนเรามีตันเถียนด้วย พวกเขาคิดว่า ตันเถียนเป็นสิ่งที่คนหวาเซี่ยคิดกันออกมาเอง
ไม่มีอยู่จริง เท่ากับว่าไม่มีทางรักษา
แต่สือโพ่จุนที่เป็นจอมยุทธ์รู้ดีว่า ตันเถียนมีอยู่จริงในร่างกายคนเรา
คนธรรมดาพอกลายเป็นจอมยุทธ์ จะรู้ถึงการมีอยู่ของตันเถียน
นั่นเป็นจุดที่เก็บสะสมลมปราณ!
ในตำราโบราณ กล่าวว่า ตันเถียนก็คือแหล่งลมปราณ!
“จริง รักษาได้ตอนนี้เลย” เฉินเฟิงยิ้ม การโดนลอบทำร้ายที่ตันเถียนของสือโพ่จุน หมอธรรมดาอยากรักษา ยากกว่าขึ้นสวรรค์อีก
แต่สำหรับจอมยุทธ์อย่างเขาแล้ว แค่ยกมือก็ทำได้แล้ว
เพราะจอมยุทธ์รู้จักโครงสร้างของตันเถียน ยิ่งเป็นจอมยุทธ์ที่วรยุทธ์สูง ยิ่งเข้าใจมากขึ้น
“พี่สือ ตอนนี้พี่รวบรวมลมปราณทั้งหมดไปไว้ในตันเถียน และชกมาที่ผมหนึ่งหมัด ผมจะดูตำแหน่งที่ได้รับบาดเจ็บของตันเถียนพี่ให้ชัดๆ” เฉินเฟิงบอก
“ได้” ส
