บทที่ 339 สือโพ่จุน
“เอ้อ ดูสมองฉันสิ ลืมแนะนำซะได้” เจ้าสามหวงตบกบาลตัวเอง ถึงพึ่งนึกได้ว่าตัวเองมัวแต่แนะนำเฉินเฟิงให้สือโพ่จุน ยังไม่ได้แนะนำสือโพ่จุนให้เฉินเฟิงเลย
“เฉินเฟิง เขาชื่อสือโพ่จุน แกเรียกเขาเสี่ยวสือ หรือไม่ก็โพ่จุนก็ได้” เจ้าสามหวงแนะนำพลางหัวเราร่า
เสี่ยวสือ?
โพ่จุน?
สือโพ่จุนมุมปากกระตุก ให้ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบกว่าเรียกตัวเอ้สหพันธ์สงครามอย่างเขาว่าเสี่ยวสือ จะให้เขาทำหน้ายังไงเนี่ย?
เฉินเฟิงไม่สนเจ้าสามหวง แต่ยิ้มแย้มและยื่นมือไปเช็คแฮนด์ พลางพูดว่า: “ผมเรียกคุณพี่สือละกัน”
“สำหรับผม พี่สือเรียกได้ตามใจเลย ไม่ต้องสนใจคำเรียกของผมกับเหล่าหวง เอาแบบใครแบบมันเลย”
“จะทำอย่างนั้นได้ยังไงค่ะ คุณเฉิน คุณเป็นพี่น้องกับอาหวง…” เฉินเฟิงช่วยทำลายความกระอักกระอ่วนของเขา สือโพ่จุนทั้งขอบคุณและละอายใจด้วย
“ไม่มีอะไรไม่ได้หรอกครับ พวกเราไม่ติดใจกันขนาดนั้น” เฉินเฟิงตัดบทยิ้มๆ
“ในเมื่อคุณเฉินพูดแบบนี้แล้ว งั้นโพ่จุนจะไม่ขัดศรัทธาละกันนะครับ นับพี่นับน้องกับคุณเฉินครับ” สือโพ่จุนยื่นมือออกไป สำหรับเขาแล้ว การนับเฉินเฟิงเป็นพี่เป็นน้อง ถือว่าให้เกียรติเฉินเฟิงมากโขอยู่
เพราะเขาเป็นรองเจ้าสาขาชางหลงถังของสหพันธ์สงคราม มีอำนาจมากในสหพันธ์ ส่วนออกไปข้างนอก แม้แต่เจ้าเมืองเห็นเขา ยังต้องยิ้มต้อนรับ
ส่วนเฉินเฟิง ถึงจะนับเป็นพี่น้องกับเจ้าสามหวง แต่ฝีมืออาจจะไม่เท่าไหร่ สามารถทำให้เจ้า
