เป็นไปไม่ได้” สือโพ่จุนยังคงส่ายหน้า ในฐานะรองเจ้าสาขาสหพันธ์สงคราม ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาว่า คำว่าปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้มันหมายความว่าไง
ในยุคสมัยที่มหาปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้เหลือน้อยมาก ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ถือเป็นจุดสูงสุดของมนุษย์
มองหาไปในสหพันธ์สงคราม ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้อย่างน้อยก็จะได้เป็นเจ้าสาขา
และเจ้าสาขาของสหพันธ์สงคราม ฐานะของโลกภายนอกไม่ด้อยไปกว่าทูตประจำประเทศเลย ถ้ารับผิดชอบสาขาที่สำคัญของสหพันธ์ด้วยล่ะก็ ฐานะจะยิ่งสูงกว่าทูตซะอีก!
รู้ได้เลยว่า ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้เป็นระดับเทพเลย
ถ้าเฉินเฟิงที่ยืนตรงหน้าเขาเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้แถมยังอายุน้อยขนาดนี้ งั้นเขาน่าจะชื่อดังกระฉ่อนไปทั่ววงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยแล้วสิ
แต่นี่ เขาไม่เคยได้ยินชื่อเฉินเฟิงมาก่อนเลย
“อย่าพึ่งสนว่าเป็นไปได้ไหม บอกอามาก่อน ถ้าเจ้านี่เป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ เราจะว่าไง?” เจ้าสามหวงยิ้มเจ้าเล่ห์ ดูสนุกที่ได้แกล้งปั่นหัวสือโพ่จุน
“ถ้าเฉินเฟิงเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้จริง งั้นผมสือโพ่จุน ต่อไปจะยึดเฉินเฟิงเป็นหัวหน้าสั่งการ เฉินเฟิงให้ผมไปขวา ผมจะไม่มีทางไปซ้าย!” สือโพ่จุนโดนเจ้าสามหวงท้าทายจนขาดสติ แม้แต่ยึดเฉินเฟิงเป็นหัวหน้ายังกล้าพูดออกมา
“ได้ นี่เราพูดเองนะ เสี่ยวสือโถว ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้นนะ ต่อไปถ้าเจ้านี่มีเรื่องอะไรให้ช่วย ห้ามปฏิเสธโดยเด็ดขาด…” เจ้าสามหวงหัวเราะแห
