บทที่ 338 เฉินห้าวเทียนในอดีต
“นายอาจจะไม่รู้ คุณท่านใหญ่ในตอนนั้นกำหนดผู้สืบทอดไว้ ไม่ใช่เฉินเจิ้นหนาน แต่เป็นเขา”
“แต่น่าเสียดาย…เขาทะเลาะกับคุณท่านใหญ่แรงมากเพื่อแม่นาย และยังพูดจาอกตัญญูประมาณว่าจะไม่ขอเป็นคนตระกูลเฉินอีกตลอดชาติ…”
พูดถึงเฉินห้าวเทียน ฉินเสวี่ยนหรัวเปิดประเด็นพูดยาว เฉินเฟิงฟังเงียบๆ สำหรับเฉินห้าวเทียนแล้ว เขารู้ไม่มากนัก
เพราะสำหรับตระกูลเฉิน เฉินห้าวเทียนถือเป็นคำต้องห้าม ถ้าพูดชื่อเฉินห้าวเทียนต่อหน้าคนตระกูลเฉิน คนตระกูลเฉินทุกคนจะสีหน้าเปลี่ยน เหมือนว่าเฉินห้าวเทียนเคยทำอะไรที่มันหนักหนามาก
พอถามแม่ของเขาซูจ้าวชิง แม่มักพูดสองสามคำ แต่ที่แม่พูดก็แค่อดีตของพ่อกับแม่ ไม่มีเรื่องอะไรพิสดารหนักหนา
“เฉินเฟิง ฉันมีลางสังหรณ์ ไม่นานเขาจะกลับมา ก่อนเขากลับมา นายจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ” น้ำเสียงฉินเสวี่ยนหรัวดูจริงจังอย่างผิดปกติ
“ได้” เฉินเฟิงรับปากทันที เขาก็อยากเจอเฉินห้าวเทียนเหมือนกัน ถามเฉินห้าวเทียนว่า ทำไมตอนนั้นต้องทิ้งพวกเขาสองแม่ลูกด้วย
“สุดท้ายบอกอีกข่าวหนึ่ง เฉินเจิ้นหนานจะออกจากฌานในอีกหนึ่งเดือนนี้ ก่อนเขาออกจากฌาน ตระกูลเฉินจะไม่ทำอะไรนายแน่ แต่หลังจากเขาออกจากฌานแล้ว ไม่แน่แล้วนะ”
“ถ้านายโดนยกเลิกฐานะผู้สืบทอด อะไรที่จะรอนายอยู่ คงรู้ดีนะ”
“ขอบคุณ ผมรู้ดี” หลังจากนิ่งอยู่นาน เฉินเฟิงพูดขึ้นมา ฐานะผู้สืบทอดของเขาเป็นเสมือนยันต์ป้องกันตัว ถ้าฐานะนี
