เย้นฟางจะคัดค้านใหญ่เบอร์นี้
“เย้นฟาง หลานคุณนิสัยยังไงคุณน่าจะรู้ดีนะ เขาเหมือนลูกชายเรา เป็นนักพนันเหมือนกัน ถ้าผมให้เขาเป็นผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ ไม่เกินหนึ่งเดือน เขาคงเอาบริษัทพนันหมดแน่” หวางหงอี้พูดเสียงขรึม
“หลานฉันไม่ได้? ไอ้บ้านนอกนี่ได้? คุณรู้ไหมเมื่อก่อนมันเคยทำอะไรมา?”
“มันเป็นพนักงานส่งของ!”
“คุณจะให้รองผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อกับคนที่เคยเป็นพนักงานส่งของเนี่ยนะ คุณคิดว่าคนอื่นในบริษัทเขาจะคิดยังไงกัน?” เพิ้งเย้นฟางคาดคั้น เธอยอมรับได้ที่หลานเธอไม่สามารถเป็นรองผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ แต่เธอยอมรับไม่ได้ที่จะให้เฉินเฟิงมาเป็นผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ
หวางหงอี้สีหน้าลำบากใจ คำพูดของเพิ้งเย้นฟางก็มีเหตุผล ถ้าเขาดื้อดึงให้เฉินเฟิงเป็นรองผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ คนอื่นในบริษัทคงคัดค้านเขาแน่ แน่นอนว่ามันไม่ดีกับเฉินเฟิงด้วย
อย่างน้อยเฉินเฟิงคงโดดเดี่ยวไม่น้อย
เฉินเฟิงขมวดคิ้ว อันที่จริงเขาไม่เคยคิดจะทำงานที่จงไห่เลย แต่หวางหงอี้เข้าใจเขาผิด คิดว่าเขามาจงไห่หาเขาครั้งนี้เพื่อมาหางานทำ
เฉินเฟิงกำลังจะบอกปฏิเสธ หลี่สื้อผิงกลับหัวเราะพลางแทรกขึ้นว่า: “คุณลุง ถ้าไงให้เฉินเฟิงมาทำงานที่บริษัทเราเถอะ”
“ช่วงนี้บริษัทเรากำลังหาคน ฝ่ายขายยังมีตำแหน่งว่างอยู่เพียบ”
“ผมจะบอกฝ่ายบุคคล ให้พวกเขารับเฉินเฟิงเข้าทำงาน”
หวางหงอี้ขมวดคิ้ว ข้อเสนอของหลี่สื้อผิงทำให้เขาเริ่มหวั่นไหว แต่ช่วงนี้หลี่สื้อผิงกำลังตา
