มือขึ้นอีก และตบลงบนหน้าของหวางเต๋อฟาอีกครั้ง
“ทำไมจะไม่กล้า?” เฉินเฟิงมองหวางเต๋อฟาอย่างโหดเหี้ยม หวางเต๋อฟาคนนี้เบ้าตาลึก ก้าวเท้าไม่มั่นคง แค่ดูก็รู้แล้วว่า เขาเป็นนักพนัน คนประเภทนี้ เฉินเฟิงไม่สามารถปล่อยให้เขาทำตามใจได้
“ฉัน…ฉันจะฆ่าแก！”
ถูกเฉินเฟิงตบสองครั้งติดต่อกัน หวางเต๋อฟาจู่ๆก็ขาดสติ ถูกความโกรธครอบงำในใจ เขาคำรามและพุ่งเข้าหาเฉินเฟิง
แต่ไก่อ่อนแบบนี้ จะเป็นคู่ต่อสู้ของเฉินเฟิงได้ยังไง
เฉินเฟิงเพียงแค่ยกเท้าขึ้นเล็กน้อย ถีบที่ข้าอ่อนของหวางเต๋อฟาเบาๆ
หวางเต๋อฟาก็ร้องจะเป็นจะตาย ล้มลงไปที่พื้น กุมที่ขาของเขาและเริ่มครวญคราง
เป็นลูกผู้ชาย ไม่คิดว่าน้ำตาทั้งหมดที่ไหลออกมาเหมือนดอกไม้ร่วง
เฉินเฟิงขมวดคิ้ว เสี้ยเว่ยกั๋วบอกว่าเพื่อนเก่าร่วมสนามรบของเขาคนนั้นในกองปีนั้น เป็นคนที่แข็งแกร่งอันดับหนึ่ง พูดกันว่า ลูกหลานของอดีตวีรบุรุษเช่นนี้ คงไม่แย่ไปจากนี้
แต่ดูสภาพของหวางเต๋อฟาที่อยู่ตรงหน้านี้ กลับไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับวีรบุรุษเลยสักนิด
“พ่อ แม่ มีคนรังแกลูกชายของพวกคุณ พวกคุณไม่สนใจอีกเหรอ”
“พ่อ แม่ ถ้าพวกคุณยังไม่มา ลูกคนนี้จะถูกคนตีตายแล้ว……”
หวางเต๋อฟานั่งอยู่บนพื้น ร้องห่มร้องไห้ ดึงดูดความสนใจของผู้คนที่สัญจรไปมา ผู้คนจำนวนไม่น้อยมีรอยยิ้มเยาะที่มุมปากชายในวัย 30 ปี ไม่รู้สึกอับอายถึงขั้นนี้ เป็นใครไปไม่ได้
ก็แม้แต่เฉินเฟิง เวลานี้ก็ไม่มีหน้าวางไว้บนบ่าแล้ว ถ้ามีคนอื
