บทที่ 321 อู๋ตงไห่
“เพี๊ยะ！”
ชายในเครื่องแบบสีดำไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้ตั้งตัว ก็ถูกชายชะนีดำตุ๊บลอยออกไป กระแทกกับกระจกร้านกาแฟ
เปี้ยง！
กระจกที่แม้แต่ค้อนยังทุบไม่แตกก็ยังแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ
“เสี่ยวอู่！”
เหลือแค่ชายชุดดำสองคนที่โกรธคำรามอยู่ จู่ๆนัยน์ตาก็แดงก่ำ
เวลานี้ ชายลิงผอมลงมืออย่างโหดเหี้ยม ยกซองบุหรี่ไว้ในมือ เข็มเงินทั้งหกพุ่งไปที่ชายชุดดำอีกสองคนที่เหลือราวกับสายฟ้า
ชายชุดดำสองคนรีบหลบ แม้ว่าในใจได้ตั้งรับไว้แล้ว แต่เนื่องจากระยะห่างค่อนข้างใกล้ ดังนั้นเข็มเงินทั้งหกนี้ ยังมีอีกสองเล่มแทงเข้าในร่างกายของเขา
ความเจ็บแสดงออกมาบนใบหน้าของทั้งสอง
ทั้งหมดนี้ฟังดูอาจจะช้ามาก แต่จริงๆแล้วมันเกิดขึ้นเร็วมาก จากชายลิงผอมหยิบซองบุหรี่จนถึงชายชะนีดำตูมจนเสี่ยวอู่ลอยออกไป แค่สามวินาทีก็ไม่ถึง！
แค่คิดก็รู้ว่า ความเร็วของชายลิงผอมและชายชะนีดำน่ากลัวมาก！
“เสี่ยวสวน พาคุณหนูหนีไป！”
ในที่สุดชายชุดดำก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบ เขาตะโกนออกมา กำหมัดพุ่งไปทางชายลิงผอม
ชายชุดดำที่ชื่อว่าเสี่ยวสวนนัยน์ตาแดงก่ำ แม้ว่าอยากจะฆ่าชายลิงผอมและชายชะนีดำระบายความโกรธ แต่ว่าเขากลับเข้าใจ เวลานี้ การปกป้องคุณหนูเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด
เสี่ยวสวนรีบวิ่งไปที่ข้างๆของหญิงสาว เตรียมพาหญิงสาวหนีไป
แต่ความเร็วของชายชะนีดำกลับเร็วกว่าเขามาก！
ชายชะนีดำไปถึงข้างๆของหญิงสาวนั้นก่อน และกระแทกหมัดของเขา
เสียงหมัด ดังผึบ
