บทที่ 318 จดหมายโอนหุ้น
ในไม่ช้า หลินหวั่นชิวก็วางสายโทรศัพท์
แต่ว่าสีหน้ามีท่าทีหมดหวัง
“ ว่าไง หลินหวั่นชีว?” หวางซูเจินถาม ไม่มีใครรู้ลูกสาวของตนเองเท่าแม่หรอกเมื่อเห็นหลินหวั่นชีวสภาพแบบนี้ หวางซูเจินก็รู้ว่าหลินหวั่นชีวต้องพบกับปัญหาที่ยากลำบากแน่นอน
“ไม่ … ไม่มีอะไร” หลินหวั่นชีวส่ายหัว ใบหน้าแสดงรอยยิ้มที่ดูฝืนๆ
“บอกแม่มาตรงๆ” ใบหน้าของหวางซูเจินมืดลง
หลินหวั่นชีวกัดริมฝีปากของเธอแล้วพูดเบาๆว่า”สำนักงานรับสมัครนักศึกษาของทางมหาลัยเพิ่งโทรหาฉันพวกเขาขอให้ฉันไปรายงานตัวที่มหาลัยทันที”
“คุณบอกว่าอะไร?” เสียงของหวางซูเจินทุ้มต่ำ
“ฉัน … ฉันบอกว่าในตอนนี้ฉันยังไปไม่ได้”หลินหวั่นชีวก้มหัวลงและพูด
“อะไรกัน! พูดแบบนั้นได้ยังไง?”
“ถ้าทางมหาลัยไม่เอาคุณเข้าเรียนแล้วจะทำยังไง”
“กว่าคุณจะสอบเข้าไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย… “หวางซุเจินรู้สึกโกรธเล็กน้อย หลินหวั่นชีวสอบเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยจงไห่ด้วยเกรดอันดับหนึ่งของเมือง ตามจริงเธอควรจะไปมหาลัยเพื่อลงทะเบียนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา แต่เป็นเพราะเธอ หลินหวั่นชีวพลาดการไปลงทะเบียน แต่ทางมหาลัยก็ได้ผ่อนผันอีกสองสามวันให้เธอ
คิดไม่ถึงว่าวันนี้พวกเขาจะโทรมา
“คุณรีบโทรกลับไปให้ครู บอกครูว่าวันนี้คุณจะไป”
หลินหวั่นชีวส่ายหัว “แม่ รออีกสองสามวันฉันค่อยไป ตอนนี้คุณตกงานและยังดูแลตนเองไม่ได้ หากฉันไปโรงเรียน ก็ไม่มีใครดูแลคุณแล้ว รอให้แม่หายขาด สามารถหางา