้ ไอ้ขยะกลับไปยังสวมเขาให้คุณเหมือนเดิมจะทำยังไง?” “ คุณต้องการให้ผมพูดยังไง?” เฉินเฟิงหายใจเข้าลึก ๆ และถาม
หลินหลันยิ้มเยาะ “จะพูดยังไงละ?บอกมาตามตรงเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับเย่ไห่ถังและนางจิ้งจอกคนนี้ จากนั้นก็คุกเข่าลงและขอโทษเมิ่งเหยาและสัญญาว่าจะไม่นอกใจในอนาคต”
“เมื่อทำสิ่งเหล่านี้ได้ พวกเราค่อยกลับไปคุยกัน”
“หลินหลัน คุณอย่ามาได้คืบจะเอาศอกนะ! ผมกับเย่ไห่ถังและหลินหวั่นชีวเป็นแค่เพื่อนกัน ไม่เหมือนที่คุณพูดสักนิด” เฉินเฟิงกัดฟันและพูดทีละคำ“ ได้คืบจะเอาศอก?”
“ไอ้ขยะที่มีชู้ไปสามครั้ง ยังมีหน้ามาบอกว่าฉันได้คืบจะเอาศอก?”
“ ใครให้ความกล้าแก่คุณ?!”
“ฉันจะบอกคุณนะ เฉินเฟิง เมิ่งเหยาของเรารังแกง่าย แต่ฉันกับตาเสี้ย ไม่ได้รังแกง่ายๆ!” “ ถ้าครั้งนี้คุณไม่คุกเข่าให้เมิ่งเหยา งั้นต่อไป คุณก็อย่าได้ก้าวเข้าไปในตระกูลเสี้ยของเราเลย!”
“ พรุ่งนี้ คุณไปที่อำเภอ ไปดำเนินเรื่องหย่ากับเมิ่งเหยาเลย!”
“ได้”
เสียงเย็นชาดังขึ้น
จากนั้น ทุกคนก็ตะลึง
“เมิ่ง … เมิ่งเหยา คุณกำลังพูดอะไร?” หลินหลันไม่อยากจะเชื่อคำว่าได้นี้ถูกพ่นออกมาจากปากของเสี้ยเมิ่งเหยา
“ฉันตอบตกลง” เสี้ยเมิ่งเหยาเหลือบมองหลินหลันด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก”พรุ่งนี้ฉันจะไปอำเภอ ดำเนินเรื่องหย่ากับเฉินเฟิง คุณพอใจหรือยัง?”
รอยยิ้มมุมปากของหลินหลันแข็งอยู่ที่นั่น เอ่ยพูดอย่างงงๆ “เมิ่ง … เมิ่งเหยา คุณล้อเล่นใช่ไหม?”
เสี้ยเมิ