กรธและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหวั่นชีว”
“ไม่เกี่ยวเหรอ?” หลินหลันหัวเราะเย็นชา “คุณบอกว่าไม่เกี่ยวก็ไม่เกี่ยวเหรอ? มีสายตามากมายดูอยู่ คุณคิดว่าพวกเราเป็นคนตาบอดเหรอ?”
“ หลินหลัน คุณอย่าสร้างปัญหาโดยไม่มีเหตุผล!” สีหน้าของเฉินเฟิงเปลี่ยนไปอย่างเย็นชา เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้หลินหลันต้องการทำให้เรื่องมันบานปลาย
“ ฉันหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผลงั้นหรือ?” หลินหลันชี้ไปที่จมูกของเธอ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“ ไอ้ขยะที่นอกใจ ยังกล้ามาว่าฉันว่าหาเรื่องโดยไร้เหตุผล!”
“ คุณเอาหน้ามาจากไหน!”
“เฉินเฟิง เกิดอะไรขึ้นกันแน่?ฉันต้องการคำอธิบาย”
ในเวลานี้ เสี้ยเว่ยกั๋วก็เดินขึ้นด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม เขาไม่รู้เรื่องของเย่ไห่ถัง แต่หลินหวั่นชีวที่อยู่ตรงหน้า เขาเห็นเฉินเฟิงอุ้มเธอไว้กับตา
เขาอดสงสัยไม่ได้
“พ่อ, ผมกับหลินหวั่นชีวเพิ่งรู้จักกันเมื่อวานนี้ … ” เฉินเฟิงอธิบายอย่างอดทน เล่าเรื่องเมื่อวานที่หวางซูเจินปาดโดนรถบิลลี่ของหลินเย่นและเรื่องที่หลินเย่นทุบตีหลินหวั่นชีวอย่างรุนแรง
หลังจากฟังจบ เสี้ยเว่ยกั๋วก็เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง