อยืนกอดอก สีหน้ารำคาญเต็มแก่
“ครับๆ คุณผู้หญิง ผมจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้ ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้ครับ” ตู้เจียงพยักหน้างกๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ
พอพูดจบ เขาเดินมายืนหน้าสาวน้อยอย่างโกรธขึ้ง พลางยกมือขึ้นเตรียมตบหน้าเธอซักฉาด
สาวน้อยหดตัว หลับตาโดยฉับพลัน
แต่รออยู่นาน ก็ยังไม่โดนตบ
เธอเลยลืมตาขึ้น และเห็นตู้เจียงหน้าแดงก่ำ มือของเขานั้นโดนอีกมือหนึ่งล็อคไว้กลางอากาศ ขยับไม่ได้เลย
เจ้าของมืออีกข้างนั้นคือเฉินเฟิง
“การตบตีผู้หญิงไม่ใช่นิสัยที่ดีเลยนะ” เฉินเฟิงมองตู้เจียงหนึ่งที เขาพอเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว รอยถลอกของรถBentleyเป็นเพราะตอนตู้เจียงเลี้ยวรถชนเข้ากับรถยนต์ไฟฟ้าของผู้หญิงวัยกลางคนคนนั้น ตามหลักแล้วทั้งคู่ต่างผิดกันคนละครึ่ง
แต่พอตู้เจียงลงรถกลับโยนความผิดทั้งหมดไปให้ผู้หญิงคนนั้น
“ปล่อยกู!”
ตู้เจียงกัดฟันกรอด ทุ่มแรงสุดตัวพยายามหนีการจับกุมของเฉินเฟิง แต่มือใหญ่เฉินเฟิงกลับล็อคเขาไว้มั่น ทำให้เขาขยับตัวไม่ได้เลย
เฉินเฟิงไม่ได้ปล่อยมือ แต่หันไปมองผู้หญิงวัยกลางคนที่นอนที่พื้นพลางว่า: “คุณอยากให้เธอชดใช้เงินเท่าไหร่?”
“ทำไม แกจะจ่ายแทนมันหรือไง?” ตู้เจียงยิ้มเย็นมุมปากพลางว่า: “สามแสน แกให้ฉันสามแสน แล้วฉันจะปล่อยยัยป้าหน้าด้านนี่ไป”
“สามแสน?” เฉินเฟิงสีหน้าเย็นชาฉับพลัน รถยนต์ไฟฟ้าของผู้หญิงวัยกลางคนชนรถเขาถลอกนิดเดียว ส่วนอื่นไม่โดนเลย
แต่ตู้เจียงกลับจะเอาสามแสน เห็นได้ชัดว่าไม
