บทที่ 292 จุดอ่อน
ฉินเสวี่ยนหรัวยิ้มหวานบอกว่า: “บอกคุณอย่างไม่ปิดบังเลยนะ เฉินห้าวเทียนดีกับฉันไม่น้อย”
“ดีไม่น้อย?” เสี้ยเมิ่งเหยาอึ้ง
“อืม ก็ดีนะ”
“เขาเข้าอกเข้าใจฉัน อ่อนโยนมาก แทบจะเป็นสามีที่เพอร์เฟคส์เลยทีเดียว”
มีข้อเสียแค่อย่างเดียวคือ…เขาไม่ได้รักฉัน” ฉินเสวี่ยนหรัวพูดตรงประเด็น และเผยรอยยิ้มขืนบนใบหน้าเธอ
เสี้ยเมิ่งเหยาเม้มปาก ไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้เธอรู้สึกเห็นใจฉินเสวี่ยนหรัวขึ้นมา
ฉินเสวี่ยนหรัวในตอนนั้นเรียกได้ว่าเป็นคุณหนูตระกูลสูง ฐานะดีเยี่ยมไม่พอ ยังเป็นเจ้าหญิงน้อยตระกูลฉินที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูล รับรองว่าคนตามจีบไม่น้อยแน่
แต่สุดท้ายเธอกลับแต่งงานกับเฉินห้าวเทียน
แต่งงานกับเฉินห้าวเทียนที่ทั้งหัวใจเต็มไปด้วยซูจ้าวชิง
เธอร่วมเรียงเคียงหมอนกับเฉินห้าวเทียนมาห้าหกปี มอบความสวยความสาวที่มีค่าที่สุดของผู้หญิงคนหนึ่งให้เขาไป แต่สุดท้ายกลับไม่ได้แม้แต่จะเข้าไปอยู่ในใจเฉินห้าวเทียนเลย
“ไม่ต้องเห็นใจฉัน คนอย่างฉันฉินเสวี่ยนหรัว ไม่ต้องการความเห็นใจจากใครทั้งสิ้น”
ฉินเสวี่ยนหรัวมองเสี้ยเมิ่งเหยาหนึ่งที พลางยิ้มบาง
“ฉันไม่ได้เห็นใจคุณ” เสี้ยเมิ่งเหยาปฏิเสธปากแข็ง
“งั้นหรอ?” ฉินเสวี่ยนหรัวไม่แยแส
แต่เธอไม่คิดจะจิกคำถามนี้ต่อไป และวกคำถามกลับมาที่เฉินเฟิง: “คุณรู้ไหมว่า ตระกูลเฉินว่ายังไงหลังเฉินอิงโรกลับไปที่ตระกูลแล้ว?”
“ว่ายังไง?”
“เดือดพล่านเป็นไก่โดนน้ำร้อนลวกน่ะ
