าเขากำคุณไว้ ก็เท่ากับกำเฉินเฟิงไว้ได้ ดังนั้นขอแค่คุณอยู่ที่ชางโจว เขามาแก้แค้นกับเฉินเฟิงเมื่อไหร่ก็ได้” ความหมายที่ฉินเสวี่ยนหรัวพูดมันบอกชัด
เสี้ยเมิ่งเหยาหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย ความหมายของฉินเสวี่ยนหรัวมันมีเหตุผลจริงๆ
เธอเป็นเส้นตายของเฉินเฟิง เป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ในขณะเดียวกันเธอก็เป็นจุดอ่อนของเขาด้วย
แค่เฉินโป๋ยุงกำราบเธอได้ ก็มีวิธีเป็นพันวิธีจัดการเฉินเฟิงได้
“แต่มันเกี่ยวอะไรกับการให้ฉันหย่ากับเฉินเฟิงล่ะ? ฉันกับเขาหย่ากันแล้ว เฉินโป๋ยุงจะไม่ใช้ฉันเป็นเครื่องมือทำร้ายเฉินเฟืงแล้วหรอ?” เสี้ยเมิ่งเหยาถามกลับ คนอย่างเฉินโป๋ยุงคงไม่ยอมโดนหลอกง่ายๆแน่ ต่อให้เธอหย่ากับเฉินเฟิงจริงๆ เฉินโป๋ยุงก็ต้องหาโอกาสจากตัวเธอต่อไปแน่
“แค่คุณหย่ากับเฉินเฟิงน่ะ เขายังอาศัยคุณทำลายเฉินเฟิงอยู่ดีแหละ”
“แต่ถ้าหลังจากที่คุณหย่ากับเฉินเฟิงแล้ว คุณกลายเป็นคนของฉัน เขาจะไม่อาศัยคุณเป็นเครื่องมือทำร้ายเฉินเฟิงอีก” ฉินเสวี่ยนหรัวพูดเสียงเรียบ
“เป็นคนของคุณ?”
“ใช่ เป็นคนของฉัน ฉันจะจัดวางธุรกิจที่จงไห่ของฉันให้คุณดูแล” ฉินเสวี่ยนหรัวบอก
“ทำไมคุณต้องทำอย่างนั้นด้วย? ฉันอยากรู้ เหตุผลที่คุณทำแบบนี้เพราะอะไรกันแน่?” เสี้ยเมิ่งเหยาสูดลมหายใจเข้าปอดหนึ่งเฮือก ก่อนถามอย่างสงบ
ความหมายของฉินเสวี่ยนหรัวชัดมาก เธอจะยืนอยู่ข้างเฉินเฟิง คอยช่วยเขาต้านทานเฉินโป๋ยุง
แต่เสี้ยเมิ่งเหยาไม่เข้าใจจริง