บทที่ 289 การมารวมตัวกันของคนมีอิทธิพล
เมื่อไม่สามารถทนได้ ก็ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัด
ดังนั้นจึงมีการมาเมืองชางโจวของเฉินอิงโรในครั้งนี้!
ถ้าจะบอกว่าเฉินอิงโรวิ่งมาหาเรื่องเฉินเฟิงด้วยตนเอง สู้บอกว่า เป็นฝีมือของตระกูลเฉิน ที่ผลักเธอมาหาเรื่องเฉินเฟิง!
เฉินอิงโรและเฉินยี่ถูกบอร์ดี้การ์ดทั้งสองคนลากตัวออกไปเหมือนหมาที่ตาย
เสี้ยเมิ่งเหยาหมดสติไปนั้นแล้ว เสี้ยเว่ยกั๋วและหลินหลันเองก็หมดสติไประหว่างที่เฉินเฟิงต่อสู้กับเฉินยี่
มองดูมือของเสี้ยเมิ่งเหยาที่เต็มไปด้วยเลือด เฉินเฟิงรู้สึกว่าหัวใจของตนเองถูกบีบรัด เขาจินตนาการไม่ออกจริงๆ ตอนที่มีดกรีซของเฉินอิงโรแทงลงไปบนหลังมือของเสี้ยเมิ่งเหยา มันทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาเจ็บปวดแค่ไหน
ตระกูลเฉิน!
ล้วนเป็นเพราะตระถูลเฉิน!
ถ้าไม่มีตระกูลเฉิน ก็ไม่มีวันเกิดเรื่องวันนี้ขึ้น
สูดลมหายใจเข้า เฉินเฟิงพยายามอดกลั้นความโมโหที่อยู่ในใจ บัญชีของเขากับตระกูลเฉิน ไม่ช้าก็เร็วต้องคิดบัญชีให้หมด สิ่งที่สำคัญในตอนนี้คือต้องรีบส่งเสี้ยเมิ่งเหยาไปโรงพยาบาล ถ้าหากไปช้า มือของเสี้ยเมิ่งเหยา เกรงว่าต้องเสียมันไปแล้ว
หลังจากโทรศัพท์ไปหาเสิ่นหงชังแล้วนั้น
ไม่ถึงห้านาที หน้าบ้านตระกูลเสี้ยก็มีรถโรลส์รอยซ์สองคันจอดเทียบ เสิ่นหงชังพาหมอประจำตัวของตนเองมา
เปิดประตูออก ภาพที่เห็นเต็มไปด้วยความวุ่นวาย
ม่านตาของเสิ่นหงชังหดตัว เขาตกใจจนหน้าถอดสี “คุณชายเฉิน เกิดเรื่องอะไรขึ