่าพันเท่า！
“ไอ้สารเลว?”
“ตอนที่นางคนชั้นต่ำคนนี้ทรมานเมิ่งเหยา ทำไมแกไม่บอกว่ามันเป็นคนสารเลว！”
เฉินเฟิงกัดฟันหรอก ถ้าหากว่าเขาจำไม่ผิด ชายชราชุดนักวรยุทธ์สีขาวคนนี้ เป็นพ่อบ้านของครอบครัวสองของตระกูลเฉิน เฉินยี่ ตำแหน่งของเขาต่ำกว่าเฉินจง แต่สำหรับครอบครัวสองนั้นถือเป็นคนที่สำคัญ
การที่ตระกูลเฉินสั่งให้เขาและเฉินอิงโรมาด้วยกันในครั้งนี้ น่าจะเป็นการให้เขามาคอยจับตาดูเฉินอิงโร ไม่ให้เธอทำอะไรจนเกินกว่าเหตุ
แต่ชายชราคนนี้ ตอนที่เฉินอิงโรทรมานเสี้ยเมิ่งเหยา กลับไม่มีการห้ามปรามเลยตั้งแต่แรกจนจบ！
ถ้าตอนที่เฉินอิงโรทรมานเสี้ยเมิ่งเหยา เขาห้ามปรามสักน้อย เรื่องก็คงไม่เลยเถิดมาจนถึงขั้นนี้！
“แก……”
เฉินยี่ธาตุไฟเข้าแทรก จนทำให้อาเจียนเป็นเลือดออกมา เขาชี้ไปที่เสี้ยเมิ่งเหยา ร้องตะโกนเหมือนฟ้าร้อง
“คนชั้นต่ำแบบนี้ เธอมีสิทธิ์อะไรมาเทียบชั้นกับคุณหนูที่สูงศักดิ์?”
“ชีวิตของมันหมื่นชีวิต ก็ไม่มีค่าเทียบเท่าเส้นผมของคุณหนู！”
“เพี๊ยะ”
เฉินเฟิงตบไปที่หน้าเหี่ยวๆของเฉินยี่ เขาคว้าจับคอเสื้อของเฉินยี่เอาไว้ แล้วพูดด้วยความโมโห
“ไอ้แก่ บางทีในสายตาของแก คนชั้นต่ำอย่างเฉินอิงโรอาจจะสูงศักดิ์มาก แต่ในสายตาของกู ยัยนั่นยังเทียบกับตดหมาไม่ได้！”
“มันกล้าทำร้ายเมิ่งเหยา ก็ต้องจ่ายราคาตอบแทน！”
“ไอ้คนสารเลว！ แกทำงานแบบนี้ ไม่กลัวว่าผู้อาวุโสของตระกูลรองจะถลกหนังแกรึไง？！”เฉินยี่ถลึงตาโตด้วยความโมโห ก่อนที่
