บทที่ 285 หย่าร้าง
“เดี๋ยวฉันโทรเอง” เสี้ยเมิ่งเหยาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“ถือว่าแกฉลาดพอ” ใบหน้าของเฉินอิงโรแต้มไปด้วยรอยยิ้ม นึกว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะเป็นคนที่คอยพลีชีพให้สามเสียอีก สุดท้ายขอเพียงแค่ตนเองตกใจ ก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้ว
เสี้ยเมิ่งเหยาเดินไปหยิบโทรศัพท์ แล้วกดโทรหาเฉินเฟิง
เวลานี้เฉินเฟิงกำลังลงจากภูเขา
เมื่อเห็นหน้าจอโทรศัพท์เป็นชื่อของเสี้ยเมิ่งเหยา ใบหน้าของเฉินเฟิงก็เผยรอยยิ้มออกมา ตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เสี้ยเมิ่งเหยาโทรศัพท์มาหาตน
กดรับโทรศัพท์
มีเสียงที่เฉยชาดังขึ้นจากปลายสาย
“เฉินเฟิง เราหย่ากันเถอะ หลังจากนี้อย่ามาหาฉันที่บ้านอีก”
“ตู๊ด”
โทรศัพท์ตัดสายไป
ไม่เหลือเวลาว่างเว้นให้เฉินเฟิงมีปฏิกิริยาตอบกลับ
หย่า?
หัวใจของเฉินเฟิงบีบรัด เสี้ยเมิ่งเหยาหมายความว่าอะไร?
นี่เป็นการตัดสินใจหลังจากที่เธอคิดทบทวนมาแล้วหลายรอบ?
อีกด้านหนึ่ง
หลังจากเสี้ยเมิ่งเหยาตัดสายไปนั้น ก็มีเสียงเพี๊ยะดังขึ้น
เฉินอิงโรตบไปที่หน้าสวยๆของเสี้ยเมิ่งเหยาหนึ่งครั้ง ทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาตัวปลิวออกไป ตัวของเธอกระแทกกับกำแพง และอาเจียนเป็นเลือด
“นางคนสารเลว！”
เฉินอิงโรกัดฟันกรอด สีหน้าของเธอเขียวไปหมด เห็นได้ชัดว่าเธอโมโหเป็นอย่างมาก เฉินอิงโรคิดไม่ถึงว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะกล้าล้อเล่นกับเธอ！
“ขอโทษด้วยนะคะ ทำให้คุณต้องผิดหวัง” เสี้ยเมิ่งเหยาคลายยิ้มมุมปาก อย่างไม่ต้องสงสัย เฉินอิงโรมาหาเ
