บทที่ 280 งูดำอันน่ากลัว
ต่อให้โห้ชิงซงที่เป็นจอมยุทธ์อ้านจิ้ง ตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหน็บชาตรงหนังหัว เขาเดินอยู่ในทั่วแผ่นดินนี้มาสี่สิบกว่าปี เคยฆ่าเสือดาว ล่าหมาป่า ต่อให้จะเป็นหมีในป่าลึกก็ตาม เขาก็เคยเห็นมาหลายตัว ทว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขากลับไม่เคยได้เห็นได้ยินมาก่อน
ลำตัวที่ยาวยี่สิบสามสิบเมตร นี่มันอะไรกันแน่ ต่อให้เป็นรถถังหนึ่งคัน ถ้าอยู่ตรงหน้ามัน ก็ไม่ต่างอะไรจากเด็กน้อย แค่ถูกหางมันฟาดหนึ่งทีก็ปลิวไปไกลๆ แล้ว!
“คุณชายเฉิน นี่……นี่มันตัวอะไรกันแน่? ”
ทั้งสี่พี่น้องตระกูลเฉินถูกทำให้ตกใจจนเอ๋อ พวกเขาเดินจากใต้มาเหนือมาหลายปีขนาดนี้ ต่อให้เจอคนมามากมายขนาดนั้น ทว่างูดำที่ใหญ่ขนาดนี้ พวกเขากลับไม่เคยได้ยินมาก่อน
เฉินเฟิงส่ายหัวด้วยสีหน้าที่สงสัย สิ่งที่อยู่ตรงหน้า กลัวว่าคงไม่ใช่งู…….
“เจียหมิง นายกับฉันต้องสู้กับมัน! ”
เวลานี้โห้ชิงซงออกคำสั่งด้วยเสียงเรียบเฉย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองไปด้านหลัง
“คนอื่นๆ พาคุณหนูไปหลบก่อน! ”
ความว่องไวของงูดำตัวนี้ มีเร็วกว่าลมพัดอีก อีกอย่างยังสามารถป้องกันกระสุนด้วย ถ้าให้ทหารรับจ้างพวกนี้จู่โจม นอกจากจะถูกกลืนกินเข้าไปในท้อง ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร
มีเพียงเขากับคนที่เป็นอ้านจิ้งขั้นกลางของตระกูลโห้จู่โจมพร้อมกัน จึงอาจจะสามารถทำให้งูดำตัวนี้ได้รับบาดเจ็บได้
และโห้ชิงซงเพิ่งจะพูดจบ งูดำขนาดใหญ่แลบลิ้นออกมา เหมือนลูกธนูที่ออกจากสายธนู แล้วก
