ญ่แบบนี้ในหวาเซี่ย งั้นก็คงไม่กล้ามีใครทำอะไรแล้ว
แม้กระทั่งเฉินเฟิงก็ไม่สนใจความน่าเกรงขามของสหพันธ์
“คุณชายเฉิน คนของสหพันธ์ ทำไมถึงได้มีความสัมพันธ์กับตระกูลโห้? ” เฉินจื๋อเหวินถามด้วยความกังวล เมื่อครู่เซ่เชียนซาน เหมือนจะยืนอยู่ฝ่ายเฉินเฟิง ทว่าคนที่ตาดีก็สามารถมองออกอย่างชัดเจน จริงๆ แล้วเซ่เชียนซานยืนอยู่ฝ่ายตระกูลโห้
และเรื่องที่เขาให้หวงเฟยห้าวตัดแขนของตัวเอง ก็แค่ต้องการจะทำตามกฎระเบียบของสหพันธ์เท่านั้น ถ้าไม่มีกฎของสหพันธ์ เขาไม่มีทางไปสนใจเฉินเฟิง
เฉินจื๋อเหวินก็เป็นกังวลไม่ได้ ถ้าตระกูลโห้มีสหพันธ์คอยหนุนหลัง งั้นการแก่งแย่งบัวหิมะซินเจียงครั้งนี้ พวกเขาก็คงไม่ต้องไปนึกถึงมันอีก
เฉินเฟิงเมีฐานะเป็นปรมาจารย์วิชาการต่อสู้ ทว่าเขาไม่สามารถต่อต้านสหพันธ์ได้ไหวหรอก!
“ฉันก็ไม่รู้” เฉินเฟิงส่ายหน้า “แต่ว่าคุณก็ไม่ต้องเป็นห่วงมาก ความสัมพันธ์ของตระกูลโห้และสหพันธ์ ไม่ได้ลึกซึ้งเหมือนอย่างที่คุณคิดไว้ เซ่เชียนซานและคนของตระกูลโห้ พวกเขาสองคนคงจะมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่มากกว่านั้น”
“อีกอย่างสหพันธ์ โดยปกติแล้วก็คงไม่มีทางไปทำการต่อสู้ทางโลกและการแก่งแย่งผลประโยชน์อะไรหรอก หน้าที่ของสหพันธ์ ส่วนมากจะเป็นการรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย เหมือนเป็นสถานีตำรวจของวงการบูโดมากกว่า”
เฉินเฟิงพยักหน้า ตอนนี้แค่หวังว่าเป็นอย่างนี้
วัตถุดิบของชางโจวถูกตระกูลโห้เหมาไปหมดแล้ว ถ้าอยากจะซื้อยา
