ต่อไป” หวงเฟยห้าวก้มหน้าสารภาพผิด นัยน์ตาของเตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นที่สามารถปิดบังไว้อยู่
ตอนอยู่มาเลเซีย อย่าว่าแต่เขาไปต่อยผู้ธรรมดาไม่กี่คนเลย เรียกว่าฆ่าพวกคนธรรมดาจะดีกว่า และยังไม่เคยมีใครกล้าหาเรื่องเขาแบบนี้
แต่พออยู่หวาเซี่ย เขาแค่ต่อยคนธรรมดาไม่กี่คน คนของสหพันธ์บูโดกลับตบหน้าเขาต่อหน้าพวกคนธรรมดาพวกนี้!
“ทางที่ดีที่สุดก็ให้มันได้แบบนี้” เซ่เชียนซานมองหวงเฟยห้าวอย่างเลือดเย็น กฎระเบียบของสหพันธ์บูโดคือไม่สามารถทำร้ายบุคคลธรรมดาโดยไม่มีเหตุผล ต่อให้จะเป็นความแค้นที่ยากที่จะแก่ งั้นก็ต้องยื่นคำขอต่อสหพันธ์บูโด หลังจากที่ได้รับอนุมัติ จึงจะสามารถลงมือได้
ระหว่างจอมยุทธ์กันเองก็เหมือนกัน
หากจอมยุทธ์ทุกคนทำตามใจต้องการ และปล่อยให้ตัวเองเอาแต่ใจ อยากจะตียังไงก็ตีแบบนี้ งั้นสถานการณ์ของหวาเซี่ยก็คงเปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว
“ท่านผู้อาวุโสเซ่ หวงเฟยห้าวเขามาหวาเซี่ยครั้งแรก ยังไม่รู้จักกฎระเบียบของสหพันธ์บูโดแห่งหวาเซี่ยดีๆ ดังนั้นเขาเลยทำความผิดแบบนี้ ได้โปรดผู้อาวุโสเซ่อภัย” เวลานี้ ชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดจอมยุทธ์สีดำพูดขึ้นอย่างกะทันหัน เขาทำสีหน้าที่นิ่งเฉย ดูไม่ออกว่าดีใจหรือโมโหอยู่
“กล่าวเกินจริงแล้ว ท่านโห้”
เซ่เชียนซานผายมือ แล้วยิ้มเบาๆ “ระหว่างคุณกับผม ยังจะพูดคำว่าให้อภัยได้ยังไงกัน”
“ท่าทีของท่านหวง ผมก็สามารถเข้าใจได้ ตอนผมก็เพิ่งเป็นจอมยุทธ์ ก็เหมือนอย่างท่านหวงที่ชอบทำ