นิกายศักดิ์สิทธิ์ ทะเลเมฆเชื่อมฟ้า
เมื่อลวี่หยางหวนคืนสู่ยอดเขาปะสานฟ้า ร่างกายแทบไม่เหลือส่วนใดที่สมบูรณ์ บาดแผลเลวร้ายยิ่งกว่ายามศึกใหญ่ที่เขาหัวกะโหลกเสียอีก
ครั้นโดยสารเหินลอยฟ้ากลับสู่นิกาย เรือเหินฟ้าก็ถูกนิกายฝ่ายธรรมะซุ่มโจมตี ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นรวมลมปราณสมบูรณ์ผู้หนึ่งใช้วิชาเทพฟาดฟันจนแขนซ้ายเหลือเพียงกระดูก ใบหน้ายังเต็มไปด้วยแผลเน่าเละ เป็นรอยที่ถูกอสรพิษแมงป่องแฝงเงาแทงหางใส่ยามผ่านป่าเขาแห่งหนึ่ง
และนั่นยังเป็นเพียงบาดแผลภายนอก
ภายใต้ร่างกายนี้ ทั้งเส้นลมปราณ จุดลมปราณ และจุดตันเถียน ล้วนได้รับความเสียหายในระดับที่แตกต่างกันไป ทั้งยังล้วนถูกคนที่อ่อนแอกว่าเขาทำร้าย
“นี่คือพลังแห่งโชคชะตา… ยามโชคลาวีรบุรุษมิเป็นไท”
ลวี่หยางเผยสีหน้าอับจนหนทาง สามสิบปีแห่งโชคชะตาของเขาถูกอิ๋นซานเจินเหรินตกปลาลักไปจนสิ้น ตอนนี้มีแต่เคราะห์ร้ายเกาะกุม ย่อมไม่อาจทำสิ่งใดให้ราบรื่น
แรกเริ่ม ลวี่หยางยังพยายามตอบโต้
แต่ทุกครั้งที่เข้าปะทะ กลับเกิดอุบัติเหตุต่างๆ ไม่เว้น ตัวอย่างเช่นบาดแผลเก่ากำเริบ ออกแรงมากเกินไป วิชาเทพย้อนกลับทำร้ายตนเอง และอื่นๆ…
ท้ายที่สุด เขาทำได้เพียงหลบหนีไม่หยุด
อย่างไรก็ดี เขาก็บรรลุถึงขั้นรวมลมปราณสมบูรณ์ แม้สิ้นชะตา แต่ชีวิตยังแข็งแกร่งพอ จึงฝืนกลับมาถึงนิกายได้
ส่วนศึกกวาดล้างสำนักเสินอู่ที่นิกายศักดิ์สิทธิ์เปิดฉากหลังเหตุการณ์เขาหัวกะโหลกนั้น ลวี่หยางมิกล้าแม้จะเ
