นเพียงสามมิลลิเมตรเท่านั้น
ผู้เฒ่าคนหนึ่งที่ใส่เสื้อฝึกวิชาการต่อสู้สีขาวมา แล้วทำสีหน้าที่นิ่งเฉยพร้อมกับเอามือวางพาดไว้ด้านหลัง
และคนที่มาพร้อมเขา คือชายวัยกลางคนที่สวมใส่ชุดจอมยุทธ์ตัวสีดำ
ชายวัยกลางคนมีรูปร่างที่กว้างใหญ่ แผ่นหลังของเขายืดตรงเหมือนดาบ ท่าเดินของเขาเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม ถึงแม้ว่ายังไม่แสดงอารมณ์โกรธออกมา
พอทั้งสองคนเดินมาพร้อมกันแบบนี้ ทุกคนก็หลีกทางโดยไม่สมัครใจ
ตอนที่เดินมาตรงหน้าเฉินเฟิง ทั้งสองก็ไม่ได้มองเฉินเฟิงแม้แต่พริบตาเดียว ทว่ากลับกวาดสายตามองไปยังเฉินจื๋อเหวิน
“คุณเป็นใคร?” ผู้เฒ่าที่สวมใส่ชุดฝึกวิชาการต่อสู้สีขาวกำลังทำนัยน์ตาที่ลุกโชนเป็นไฟ แล้วมองนัยน์ตาของเฉินจื๋อเหวินที่เต็มไปด้วยการสำรวจ
“เรียนผู้อาวุโส ผู้น้อยคนนี้คือเฉินจื๋อเหวิน” เฉินจื๋อเหวินน้อมคำนับลงเล็กน้อย ตรงหน้าผากเต็มไปด้วยหยาดเหงื่ออ
“เฉินจื๋อเหวิน?” ผู้เฒ่าขมวดคิ้วขึ้น “เคยมาลงทะเบียนที่สหพันธ์บูโดไหม?”
“เรียนผู้อาวุโส ผู้น้อยเพิ่งจะกลับมาที่หวาเซี่ย ยังไม่เคยมาลงทะเบียนที่สหพันธ์บูโด” เฉินจื๋อเหวินเอ่ยพูดอย่างเคารพ จอมยุทธ์แห่งหวาเซี่ย ต่างก็ต้องลงทะเบียนที่สหพันธ์บูโดก่อน เพื่อที่จะแสดงฐานะที่ตนเองมี
นี่เป็นกฎระเบียบของสหพันธ์บูโด ถึงแม้จะวางอำนาจได้ ทว่าจอมยุทธ์ทั่วพิภพ กลับไม่มีใครกล้าไม่พอใจ
“ฉันให้เวลาสามวัน ไปสหพันธ์บูโดแห่งเจียงเป่ย แล้วไปลงทะเบียนซะ”
“หลังจากสามวัน ภาย
