บทที่270 ตระกูลโห้ ณ เกาะก๊าง
“ศิษย์พี่ คุณเกินไปแล้วนะ!” ในตาของเฉินจื๋อเหวินมีไฟโกรธเดือดพล่าน เมื่อก่อนตอนที่อยู่แก๊งชาวจีนโพ้นทะเล ถึงแม้หวงเฟยห้าวจะไม่ลงรอยกับเขา แต่มีเจ้าสามหวงอยู่ อย่างไรเสียหวงเฟยห้าวยังคงควบคุมไว้บ้าง
แต่ตอนนี้ออกจากแก๊งชาวจีนโพ้นทะเล หวงเฟยห้าวกลับกำเริบเสิบสานขึ้นมาถึงที่สุด ล้วนไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาโดยสิ้นเชิง
“เกินไปแล้ว?” ท่าทีของหวงเฟยห้าวก็เย็นลงมา เขาชายตามองเฉินจื๋อเหวิน บอกว่า “เกินไปแล้วจะยังไง? ศิษย์น้อง นายอยากจะลงมือกับฉัน?”
แก้มเฉินจื๋อเหวินตึงแน่น ควบคุมสุดกำลัง และไม่ได้พูดอะไร
หวงเฟยห้าวหัวเราะแห้งๆ “ถ้าลงมือแล้วล่ะก็ พวกนายสี่คนพี่น้องสามารถเข้ามาพร้อมกันได้ ให้ศิษย์พี่ดูหน่อย ออกไปจากแก๊งชาวจีนโพ้นทะเลแล้ว การฝึกฌานของพวกนายพัฒนาบ้างรึเปล่า”
เห็นเฉินจื๋อเหวินไม่พูด หวงเฟยห้าวก็ส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ถ้าไม่ลงมือ อย่างนั้นศิษย์พี่ก็จะไปแล้ว คุณโห้ทางนั้น กำลังรอโชวูอยู่ล่ะ”
“คุณโห้เป็นใคร? คุณบากหน้าไปพึ่งพาเธอเหรอ?”
เฉินจื๋อเหวินกัดฟันถาม ตอนแรกที่เห็นหวงเฟยห้าวอยู่ที่นี่ เขาคิดว่าหวงเฟยห้าวมาพยายามเพื่อเจ้าสามหวง ปรากฏว่าหวงเฟยห้าวบอกมาหาโชวูเพื่อคุณโห้อะไรนี่
“ชื่อของคุณโห้นายยังไม่มีสิทธิ์รู้ ขอเพียงนายต้องจำไว้ คุณโห้เป็นคนของตระกูลโห้ ณ เกาะก๊างก็พอแล้ว” หวงเฟยห้าวท่าทางหยิ่งยโสที่สุด ราวกับบากหน้าไปพึ่งตระกูลโห้ ณ เกาะก๊าง เป็นเรื่อง
