บทที่264 บนที่สูงร้อยเมตร
“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจได้” เย่ไห่ถังใจเย็นลงมาแล้ว ตอนนี้ไม่เจอเสี้ยเมิ่งเหยา เฉินเฟิงร้อนใจก็ปกติมาก เพียงแต่ ไม่รู้ทำไมเมื่อสักครู่ท่าทีแบบนั้นของเฉินเฟิงถึงทำให้ในใจเธอไม่สบายเอามากๆ
“คุณสงสัยว่าคนที่ลักพาตัวภรรยาคุณไปเป็นพวกเดียวกันกับโจรเถื่อนนอกเขตกลุ่มนั้น?” เย่ไห่ถังถามขึ้น คนที่ลักพาตัวเสี้ยเมิ่งเหยาไป เห็นได้ชัดว่าเป็นจอมยุทธ์กลุ่มหนึ่ง และในข่าวที่เธอรู้มา หวังเมิ่งหลงมีความสัมพันธ์อันดีกับโจรเถื่อนนอกเขตหลายคนนั้น เดิมทีไม่มีความเกี่ยวข้องกับจอมยุทธ์ นี่เป็นเพราะเฉินเฟิงรับมือกับเหตุการณ์ฉุกละหุกแบบไม่ทันคิดให้อย่างรอบคอบอย่างชัดเจน
“มีความเป็นไปได้” เฉินเฟิงตอบ
“ตำแหน่งของโจรเถื่อนนอกเขตหลายคนนั้น ฉันก็ไม่ค่อยรู้ดีนัก ฉันรู้แค่ว่าพวกเขาอยากลงมือกับภรรยาของนาย ข่าวนี้เจ้าหนี้ของหวังเมิ่งหลงเป็นคนรายงาน ตอนที่เขาบอกว่าเขาทวงหนี้กับหวังเมิ่งหลง หวังเมิ่งหลงแอบบอกเขามาว่ารู้จักโจรเถื่อนนอกเขตหลายคน เตรียมให้พวกเขาช่วยลักพาตัวเสี้ยเมิ่งเหยา” เย่ไห่ถังพูดนิ่งๆ บ่อนพนันหลายแห่งใหญ่ที่สุดของเมืองชางโจวล้วนเป็นตระกูลเย่เปิด ดังนั้นตระกูลเย่จึงมีพลังควบคุมข่าวทุกที่ของเมืองชางโจวอย่างเด็ดขาด ตีหวังเมิ่งหลงให้ตายก็คาดไม่ถึงว่าเจ้าหนี้คนนั้นของเขาจะเป็นคนของตระกูลเย่
“ตอนนี้หาหวังเมิ่งหลงเจอรึยัง?” เฉินเฟิงถามเสียงทุ้ม
“ไม่เจอ หวังเมิ่งหลงปิดเครื่องไปแล้ว”