ำลังตระกูลเย่ ตระกูลเสิ่น ตระกูลจางตระกูลเก่าแก่แบบนี้ ทั้งยังมีหลงหาน กู้ตงเชินขาใหญ่โลกมืดแบบนี้ด้วย
นี่ไม่ใช่กำลังที่ตระกูลชั้นนำครอบครองอยู่เด็ดขาด
“พี่ใหญ่ อีกฝ่ายใกล้จะส่งคนมาหาพวกเราที่นี่เจอแล้ว กลัวว่าพวกเราอยู่ต่อไม่ได้อีก” เฉินจื๋อหลี่พูดเสียงทุ้ม คนที่เขาพามาครั้งนี้ล้วนเป็นทหารเกรียงไกรที่ปลดประจำการ ครอบครองความสามารถการสืบสวนอันโดดเด่นที่สุด แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คงแบกรับการเรียงแถวค้นหาที่เจาะลึกของตระกูลเย่ตระกูลจางเหล่านี้ไม่ได้
เฉินจื๋อเหวินขมวดคิ้วขึ้น “ได้ ให้คนของนายรีบเก็บของเถอะ อีกครึ่งชั่วโมงพวกเราออกเดินทาง”
“พี่ใหญ่ ทำยังไงกับแม่คนนี้ดี? หรือว่าต้องพาไปด้วยตลอด?” เฉินจื๋อหลี่อดมองทางเสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้ ตอนนี้เสี้ยเมิ่งเหยาเป็นตัวยุ่งยากจริงๆ
“พาไปก่อนเถอะ” เฉินจื๋อเหวินปวดหัวอยู่บ้าง เห็นได้ชัดมากว่าเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังของเสี้ยเมิ่งเหยา ถ้าเขากล้าแตะต้องเสี้ยเมิ่งเหยา ไม่โดนจับได้ยังดี ถ้าถูกค้นหาเจอ คงเผชิญกับฉากสู้กันจนตายไปข้างแน่
“รู้แบบนี้แต่แรก ตอนนั้นไม่ให้พี่เจียวลักพาตัวหล่อนเข้ามาแล้ว” เฉินจื๋อหลี่พูดอย่างหงุดหงิดพอสมควร คำพูดเขาเป็นธรรมดามีความหมายไม่ทันกาลเท่าไร ตอนหวังเมิ่งหลงให้ลักพาตัวเสี้ยเมิ่งเหยา ใครๆ ต่างคาดไม่ถึงว่าเบื้องหลังเสี้ยเหมิงเหยาจะผูกโยงกับผู้มีอำนาจมากขนาดนี้
เพราะคนเดียว ทั้งเมืองชางโจวต่างเข้าสู่ความไม่สงบ
“คนหาเจอแล้
