ไปวิวาทยกใหญ่กับลูกคนรวยกลุ่มหนึ่งเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง
แค่คิดก็รู้แล้วว่าหัวข้อแบบนี้จะดึงดูดระดับความตื่นเต้นมากมายแค่ไหน
แต่สำหรับตระกูลเสี้ยที่อยู่ท่ามกลางข้อพิพาทจึงไม่ดีใจขนาดนี้แล้ว
โดยเฉพาะตอนนี้เฉินเฟิงลงมือกับลูกคนรวยมือเติบเพื่อผู้หญิงอื่น แม้กระทั่งในสายตาคนคิดอะไร นี่คือเฉินเฟิงกำลังสวมเขาให้เสี้ยเมิ่งเหยา แก้แค้นการกระทำทุกอย่างในอดีตที่ตระกูลเสี้ยทำกับเฉินเฟิง
“ไอ้สวะ แกยังมีอะไรจะพูดอีก?” หลินหลันถามเสียงดุ
เฉินเฟิงนิ่งเฉย เรื่องนี้เขาอธิบายไม่ชัดเจนจริงๆ มีวิดีโอพวกนี้อยู่ ถึงเขากระโดดลงแม่น้ำล้างตัวก็คงไม่สะอาด
สูดหายใจเขาลึกๆ เฉินเฟิงพูดเสียงทุ้ม “ผมอยากเจอเมิ่งเหยา”
“ไสหัวไปซะ! เมิ่งเหยาไม่อยากเจอแกตอนนี้” หลินตวาดอย่างโมโห
“ผมอยากฟังเธอพูดด้วยตัวเอง” เฉินเฟิงขมวดคิ้ว พูดจบก็ไม่สนใจปฏิกิริยาอะไรของหลินหลัน เขาเข้าประตูไปทันที
หลังเข้ามาถึงพบว่าเสี้ยเมิ่งเหยานั่งอยู่ที่โซฟา
บนหน้างดงามของเธอเขียนความหนาวเย็นเต็มๆ แม้แต่มองก็ไม่มองเฉินเฟิงสักนิด
“ลูก เมื่อก่อนลูกไม่ฟังแม่ได้ แต่ครั้งนี้ลูกจำเป็นต้องฟังแม่ หย่ากับเจ้าสวะนี้ซะ!” หลินหลันกลัวสุมไฟไม่มากพอ จึงเพิ่มเชื้ออีกกอง
เฉินเฟิงชะงัก ถามว่า “เมิ่งเหยา เธอเชื่อฉันมั้ย?”
เสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้พูดอะไร
หลินหลันไม่ยอมอ่อนข้อ “เชื่ออะไร? นอกใจมีแค่ไม่มีสักครั้งกลับมีไม่สิ้นสุด เจ้าสวะนี้นอกใจครั้งหนึ่งแล้ว อย่างนั้นเขาก็ย
