เย่ไห่ถังถอนหายใจทีหนึ่ง
มุมปากเฉินเฟิงหดๆ มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างหนึ่ง
“แฟนเธอ?” ชายวัยรุ่นผมทองตะลึง จากนั้นเขาก็มองเห็นเฉินเฟิงนั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับ ในสายตามีการเหยียดหยาม
“คนสวย เธออย่าบอกฉันนะว่าเจ้าหมอนี้คือแฟนเธอ?”
“ทำไม มีปัญหาเหรอ?” เย่ไห่ถังหัวเราะอ่อนๆ เผยเขี้ยวสองซี่ออกมา
ชายวัยรุ่นผมทองกระดกลิ้น “คนสวย รสนิยมเธอแย่ไปหน่อยนะ ทำไมเอาของพรรค์นี้มาเป็นแฟนเธอได้ล่ะ”
ชายวัยรุ่นผมทองพูดอยู่ ก็เดินมาด้านข้างตำแหน่งที่นั่งข้างคนขับ เขาดึงประตูรถออก มองเฉินเฟิงอย่างเอ้อระเหยลอยชาย พูดด้วยน้ำเสียงแบบสั่งการ “เฮ้ยแก ลงจากรถ”
เฉินเฟิงยิ้มอย่างตรึกตรอง จากนั้นลุกขึ้น มอบที่นั่งให้ชายวัยรุ่นผมทองไป
คนสารเลวนี้!
เย่ไห่ถังถลึงตากลมสวย โกรธพอสมควร เธอนึกไม่ถึงว่าเฉินเฟิงจะลงรถไปจริงๆ
“ไอ้สวะ แกรู้ตัวดีมาก” ชายวัยรุ่นผมทองส่งเสียงหัวเราะ ตอนแรกคิดว่าต้องเต็มไปด้วยอุปสรรค ถึงจะสามารถไล่เฉินเฟิงลงจากรถได้ แต่เขากลับคาดไม่ถึงว่าเฉินเฟิงจะกลัวขนาดนี้
แม้แต่คำพูดโหดเหี้ยมยังไม่พูดกับเขาสักประโยค ลงจากรถอย่างเชื่อฟัง
เฉินเฟิงลงจากรถแล้ว เป็นธรรมดาที่ชายวัยรุ่นผมทองจะยึดครองตำแหน่งของเขา
“คนสวย โรงแรมฮิลตันหรือจุนเสิ้ง เธอเลือก……”
“ไสหัวไป!” ชายวัยรุ่นผมทองยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกเย่ไห่ถังขัดอย่างเย็นชา
เธอเพียงแค่อยากหยอกเฉินเฟิงเล่นสักหน่อย เพื่อดูปฏิกิริยาของเฉินเฟิง นึกไม่ถึงว่าเฉินเฟิงไม่
