พียงแต่น่าเสียดายศิษย์น้องลวี่ การบำเพ็ญเพียรคือการท้าทายสวรรค์ หากว่าเขาออกจากตลาดมากับข้า บางทีอาจจะมีหวังเข้าสู่ขอบเขตรวมลมปราณสมบูรณ์เช่นกัน”
เมื่อทะลวงระดับในคราเดียว จิตใจของเซียนหญิงเฟยเสียก็หาได้เหมือนดังเดิมอีกแล้ว
ก่อนหน้านี้ที่เซียนหญิงเฟยเสียต้องยอมมอบกายให้ลวี่หยาง ก็เพราะเขาประจำการอยู่ในตลาด สามารถเทียบเคียงได้กับผู้บำเพ็ญเพียรระดับรวมลมปราณขั้นสมบูรณ์ แต่บัดนี้เมื่อนางทะลวงแล้ว ลวี่หยางก็หาได้สำคัญอีกต่อไป
ท้ายที่สุดแล้ว คำว่า “เทียบเคียง” ย่อมมิอาจเท่ากับ “แท้จริง”
เมื่อไม่พึ่งพาค่ายกลกำลังแท้ของลวี่หยาง ในสายตาของนางก็กลับมิได้มากพอ
ยิ่งกว่านั้น ต่อการกระทำที่ระมัดระวังเกินไปของลวี่หยางก่อนหน้านี้ เซียนหญิงเฟยเสียก็ยังคงไม่พอใจ เห็นเป็นเพียงข้ออ้างที่เกิดจากกำลังอันอ่อนด้อย…
ตูม!
ในขณะนั้นเอง พื้นดินพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เหนือฟ้าคลื่นพลังปราณวิญญาณพลุ่งพล่าน กวาดซัดถาโถมลงมา เกือบทำให้เซียนหญิงเฟยเสียเสียหลักล้มลง
“เกิดอะไรขึ้น!?”
เซียนหญิงเฟยเสียรีบขับแสงเร้นแฝงเหินขึ้นสู่กลางหาว มุ่งมองไปยังศูนย์กลางแห่งความผันผวนที่คลื่นพลังปราณวิญญาณพลุ่งพล่านอยู่ไกลโพ้น เพียงเห็นเท่านั้น ใบหน้างามก็พลันแปรเปลี่ยน
“นั่นมัน…ตลาดรึ?”
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงดังสนั่นครั้งที่สอง คลื่นพลังวิญญาณอีกระลอกหนึ่ง ราวกับมีผู้ใดจุดระเบิดลูกระเบิดพลังวิญญาณลูกหนึ่ง เซียนจื่อเฟยเสียรีบใช้ป
