เฟิงกลับจริงจังสะแล้ว?
“คุณชายเฉิน คุณสนใจคอนโดห้องไหน ตอนนี้ผมจะเอากุญแจห้องไปให้คุณ” แม้ว่าในใจเขาจะแปลกใจ แต่เสิ่นหงชังไม่ได้แสดงอาการใดๆบนใบหน้าของเขา
“อาคารที่16 ยูนิต 3 ห้อง508”
“อาคารที่16?”เสิ่นหงชังขมวดคิ้ว อาคารที่16เป็นพื้นที่อยู่อาศัยธรรมดาไม่ใช่หรือ? ทำไมเฉินเฟิงสนใจห้องธรรมดานะ?
ไม่ซิ ยูนิต 3 ห้อง508!
เสิ่นหงชังตกใจมาก ทันใดนั้นสีหน้าก็ซีดลง
นั่นไม่ใช่บ้านผีสิงเหรอ? เมื่อต้นปีมีผู้เสียชีวิต 4 ราย ทำไมเฉินเฟิงสนใจบ้านผีสิงนั่นนะ? !
หน้าผากของเสิ่นหงชังไม่สามารถระงับเหงื่อที่ตกลงมาได้ ในชั่วพริบตา เขาก็นึกถึงความเป็นไปได้ว่า มีคนในบริษัทของเขาต้องการขายคอนโดห้องนั้นให้กับเฉินเฟิง!
สมควรตาย！
“คุณชายเฉิน ถ้าคุณชอบคฤหาสน์ที่ฉันพักอยู่ ฉันก็สามารถยกให้คุณโดยไม่ขมวดคิ้วเลยสักนิด แต่คุณบอกว่าชอบห้องนั้น ฉันไม่อยากยกให้คุณจริงๆ” เสิ่นหงชังเช็ดเหงื่อที่อยู่บนหน้าผาก
“ประธานเสิ่นพูดแบบนี้หมายความว่าไง?”เฉินเฟิงรู้แล้วยังถาม
“คุณชายเฉิน ผมจะไม่ปิดบังคุณ ห้องนั้นเคยมีคนตาย！”
“ครอบครัวหนึ่งสี่คน ช่วงวันที่30ส่งท้ายปีเก่า ถูกฆาตกรรมทั้งครอบครัว” เสิ่นหงชังก็ไม่ได้ปิดบังแต่อย่างใด บอกทุกเรื่องที่เกิดขึ้น
คดีฆาตกรรมยกครัว ในเมืองชางโจวมีไม่กี่คนที่รู้
เพราะว่าคดีที่เกิดขึ้นวันนั้น เสิ่นหงชังใช้คอนเนคชั่นของตัวเอง จับฆาตกรได้ ก็เอาฆาตกรมาดำเนินคดี ต่อมาเสิ่นหงชังกังวลว่าเรื่องนี้จะส่งผ
