บทที่ 235 ทำตามเหตุผลไม่เข้าข้างฝ่ายใด
ตอนนี้เสี้ยเว่ยกั๋วก็เข้าวันชราแล้ว วัยชราเป็นวัยแห่งการพักผ่อน เฉินเฟิงไม่อาจให้เสี้ยเว่ยกั๋ว อยู่ในชุมชนทรุดโทรมแบบนี้ต่อไปได้ ต้องขึ้นบันไดทุกวัน
ความตั้งใจของเฉินเฟิงคือ หลังจากเสี้ยเว่ยกั๋วออกจากโรงพยาบาล หาโอกาสที่เหมาะสม แล้วพาเสี้ยเว่ยกั๋วไปอยู่คฤหาสน์ที่ยู่ฉวนซาน จากนั้นก็จ้างคนรับใช้สัก2-3คนไว้ดูแลเสี้ยเว่ยกั๋ว แต่วันนี้โดนหลินหลันทำแบบนี้ เฉินเฟิงก็ไม่ทันระวัง
ถัดมาเช้าตรู่ของอีกวัน โจวเหอหัวหน้ารปภ.มาพบเสี้ยห้าวที่ห้องทำงานอย่างรีบร้อน
“ประธานเสี้ย แย่แล้วครับ”โจวเหอรีบเข้ามาโดยไม่เคาะประตู
“มีอะไร？อะไรแย่แล้ว？”เสี้ยห้าวรู้สึกเป็นกังวล
“ลูกน้องที่ผมส่งไปสังเกตการณ์ ไม่มีใครกลับมาแม้แต่คนเดียว”
“ไม่มีใครกลับมาแม้แต่คนเดียว？”เสี้ยห้าวประหลาดใจ
“ครับ ไม่กลับมาแม้แต่คนเดียว อีกทั้งวันนี้ผมไปตระกูลเย่มา พบว่าทั้งตระกูลเย่เงียบมาก อย่าว่าแต่คนเลย หมาสักตัวก็ไม่มี”โจวเหอพูดตัวสั่น ถ้าตระกูลเย่ที่ใหญ่โต คนหายไปหมดในชั่วข้ามคืน ราวกับว่าโดนกำจัดร่องรอย จากมือที่มองไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น สถานการณ์แบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว
“แกหมายความว่า……”เสี้ยห้าวหน้าซีดเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าตระกูลเย่ล่มสลายแล้ว รวมทั้งคนพวกนั้นที่โจวเหอส่งไป ถึงไม่รู้ว่าตายหรือไม่ แต่พวกเขาอย่าคิดว่าจะติดต่อได้เลย เพราะอีกฝ่ายไม่ให้โอกาสพวกเขาแน่
“ประธานเสี้ย หรือว่า……เจ้าเ
