ว ชายหนุ่มคนนี้ก็ยังบอกว่าไม่พออีก
“งั้นคุณเฉิน….ต้องการอะไรหรือครับ?” เย่ไห่ตงถามด้วยริมฝีปากแห้งผาก
“ชีวิตของนาย”
เฉินเฟิงเอ่ยง่ายๆ สำหรับคนที่มาทำร้ายเสี้ยเมิ่งเหยา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้
“คุณเฉิน! ผมเป็นลูกชายของเย่ตงเสี้ยว คุณพ่อของผมยังไม่ตายเลย! คุณฆ่าผมไม่ได้นะ!” ราวกับรู้สึกถึงเจตนาอันน่าสะพรึงกลัวภายใต้ท่าทีเรียบนิ่งของเฉินเฟิง เย่ไห่ตงตื่นตระหนก เขาตื่นตระหนกโดยสมบูรณ์
ขณะเดียวกันสิ่งที่เปิดเผยออกมานั้น ก็ทำให้ทุกคนในที่นั้นตกตะลึง
เย่ตงเสี้ยว ยังไม่ตายหรอกเหรอ!
เฉินเฟิงยังคงเฉยเมย เย่ตงเสี้ยวยังไม่ตาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขา?
ต่อให้เย่ตงเสี้ยวยังไม่ตาย ถ้าเขากล้ามาหาเรื่องกับตัวเอง งั้นก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้เขาตายอีกสักรอบ!
เมื่อเห็นเฉินเฟิงไม่พูดอะไร ทันใดนั้นหัวใจของเย่ไห่ตงก็มีความหวังขึ้นมา เขาคิดไปว่าตัวเองทำให้เฉินเฟิงตกใจแล้ว จึงพยายามเกลี้ยกล่อมต่อไป “คุณเฉิน พูดตามจริง พ่อของผมยี่สิบปีก่อน ก็เป็นจอมยุทธ์ระดับกลางของอ้านจิ้ง ตอนนี้ผ่านไปยี่สิบปีแล้ว ถ้าเขาข้ามมาอีกขึ้น เป็นไปได้มากว่าเขาจะข้ามขีดจำกัดของอ้านจิ้ง กลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้”
“คุณเฉิน คุณเองก็เป็นจอมยุทธ์ คุณน่าจะรู้ดี ว่าคำว่าปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ หมายความว่าอะไรกันแน่”
“ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างผมกับคุณ ไม่มีความบาดหมางอะไรที่แก้ไขไม่ได้ แม้ผมจะทำให้คุณผู้หญิงขุ่นเคืองไป แต่ผมก็แสดงความจริงใจออ
