ขที่เขาไม่คุ้นเคย
และยังมีสามสาย เป็นของเสี้ยเมิ่งเหยา
แน่นอนว่าเฉินเฟิงจะต้องโทรหาเสี้ยเมิ่งเหยาในทันที
“เมิ่งเหยา เธออยู่….”
“เฉินเฟิง พ่อหายไปแล้ว!”
เฉินเฟิงยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกเสี้ยเมิ่งเหยาขัดขึ้นอย่างกระวนกระวาย
“พ่อหายไปเหรอ?”เฉินเฟิงเคร่งขรึมลง เสี้ยเว่ยกั๋วอยู่ดีๆ จะหายไปได้ยังไง?
“ตอนบ่าย พยาบาลที่โรงพยาบาลโทรมาหาฉัน บอกว่าพ่อหายไป พยาบาลพวกนั้นบอกว่า คนที่พาพ่อไป ดูเหมือนจะเป็นคนของตระกูลเย่” เสี้ยเมิ่งเหยาน้ำเสียงสะอึกสะอื้น ไม่กี่วันมานี้ เธอมัวแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องในบ้านจนละเลยการดูแลเสี้ยเว่ยกั๋ว ทางโรงพยาบาลก็ไม่ได้เข้าไปบ่อยนักอยู่แล้ว
รนหาที่ตายนักนะ!
เฉินเฟิงทั้งตกใจและโมโห เขาไม่นึกว่า ตระกูลเย่จะถึงกับใช่เล่ห์เหลี้ยมแบบนี้มีคุกคามเขากับเสี้ยเมิ่งเหยาผ่านเสี้ยเว่ยกั๋ว
“เมิ่งเหยา เธออยู่ที่ไหน? ฉันไปหาเดี๋ยวนี้” หลังหายใจเข้าลึกๆ เฉินเฟิงก็ถามอย่างใจเย็น ตระกูลเย่ที่พาเสี้ยเว่ยกั๋วไป ไม่ใช่ตระกูลเย่ของเย่ไห่ถัง แต่เป็นตระกูลเย่ที่พี่ชายสองคนของเย่ไห่ถังก่อตั้งขึ้น สองคนนั้นที่ก่อเรื่องขึ้นแบบนี้ เทียบกับเย่ไห่ถังแล้ว มันไร้ยางอายเสียยิ่งกว่า ดังนั้นเฉินเฟิงจึงกังวลว่า พวกเขาจะไม่รอให้ตัวเองถึง แล้วชิงลงมือกับเสี้ยเว่ยกั๋วซะก่อน
“ตอนนี้ฉันอยู่ระหว่างทางไปตระกูลเย่” เสี้ยเมิ่งเหยาตอบ
“โอเค เธอไม่ต้องกังวล ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!” เฉินเฟิงตอบเสียงนิ่ง หลังพูดจบก็วางสาย
เมื
