ลับเห็นเฉินเฟิงเดินเข้าไปหาชายสูงใหญ่ที่ใส่ชุดดำสิบกว่าคนโดยตรง
เห็นเฉินเฟิงยืนอยู่ด้านหน้าตนเอง ชั่วขณะนั้นจูกว่างฉวนรีบร้อนอยู่บ้าง “เพื่อนเฉินเฟิง นายต่อสู้เป็นด้วยเหรอ?”
“เป็นนิดหน่อย” เฉินเฟิงหัวเราะ บอกไป
เป็นนิดหน่อย? ซูนแช่แสยะยิ้ม คนโง่เขลาที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำคนนี้ คิดว่าบอดี้การ์ดของเขาเหล่านี้เหมือนกับนักเลงข้างถนนเหล่านั้นหรือไง? พูดอย่างไม่เกินเลยสักนิด บอดี้การ์ดเหล่านี้ของเขา ต่อให้เลือกมาสักคน ก็สามารถตีนักเลงข้างถนนได้เป็นสิบ แม้กระทั่งยี่สิบคนก็ยังได้!
เก็บกวาดเฉินเฟิง บางทีแค่มือเดียวยังไม่ต้องใช้!
แวบเดียวชายสูงใหญ่ชุดดำสิบกว่าคนก็โบกอาวุธในมือพุ่งเข้าไปทางจูกว่างฉวนและเฉินเฟิง
จูกว่างฉวนก้าวเท้าออกมาก่อน ปล่อยหมัดเหล็กราวกับกระสุนปืนใหญ่ออกไป กวัดแกว่งออกไปทันที ซัดไปบนหน้าอกของชายสูงใหญ่ผู้เป็นหัวหน้าอย่างหนัก
เพียงแค่หมัดเดียว ชายสูงใหญ่ชุดดำที่เป็นหัวหน้าก็เหมือนว่าวสายขาด กระเด็นลอยออกไปไกลเจ็ดแปดเมตรแล้วถึงตกลงพื้น
ฝูงชนเกิดความไม่สงบ ผู้คนต่างคาดไม่ถึงอย่างเห็นได้ชัดว่าจูกว่างฉวนที่รูปร่างอ้วนใหญ่ แรงต่อสู้จะน่าตกใจขนาดนี้
สายตาของซูนแช่ครุ่นคิดแบบไม่สามารถค้นหาได้ เขารู้เรื่องที่จูกว่างฉวนห่างจากประตูจอมยุทธ์ก้าวเดียว ดังนั้นการแสดงแบบนี้ของจูกว่างฉวนก็ไม่เกินความคาดหมายของเขา
ถ้าวันนี้จูกว่างฉวนเป็นจอมยุทธ์คนหนึ่ง อย่างไรเขาก็ไม่อาจจะหาเรื่องเดือดร
