ตามมาด้วยเสียงลั่นไกปืน ในที่สุดการแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น
รถแข่งสามสิบกว่าคันเสียงดังสะเทือนเลือนลั่นผสมปนเปกัน เสียงดังก้องจนหูแทบหนวกราวกับคลื่นโหมซัดกระหน่ำกระแทกแก้วหูของเหล่าผู้ชม
ทั้งสนามเริ่มคึกคัก!
ที่นำหน้าคือบูกัตติเวย์รอนสีน้ำเงินคันหนึ่ง เจ้าของรถเป็นเติ้งซื่อชีแน่นอน
ฝีมือการขับรถของเขาไม่ต้องสงสัยเลย ถึงแม้เทียบกับนักแข่งมืออาชีพยังเป็นแบบไม่มีที่ว่างให้หลบทัน แม้กระทั่งยังเก่งกาจกว่ามาก
เรื่องราวควรจะเป็นเช่นนั้น สายตาของผู้ชมทั้งสนามล้วนตกอยู่ที่บูกัตติเวย์รอนของเขา
บนที่นั่งผู้ชม หญิงสาวไม่น้อยกำลังกรีดร้องเสียงหลง กู่เสียงร้องเพื่อเชียร์เติ้งซื่อชีอย่างบ้าคลั่ง
แน่นอนว่ามีสายตาคนกลุ่มน้อยที่ตกอยู่บนแลมโบกินีสีขาวของซูนแช่และเฟอร์รารี่แคลิฟอร์เนียของเฉินเฟิง
โดยเฉพาะแคลิฟอร์เนียของเฉินเฟิงยิ่งเป็น “ตัวหลัก” ในวันนี้
เฉินเฟิงไม่ได้ทำให้ผู้ชมผิดหวัง ตั้งแต่เริ่มต้น เขารั้งท้ายทุกคนอยู่ กำลังคลานเป็นเต่าอยู่บนลู่แข่งรถ
ผู้ดำเนินรายการก็ไว้หน้าเฉินเฟิงมาก จงใจขยายฉากนี้ไว้บนจอสาธารณะ
ที่นั่งของผู้ชม ชั่วขณะนั้นเสียงถากถางก็ดังขึ้นแล้ว
“กายกรรมน่าอับอาย ฝีมือระดับนี้ยังกล้ามาเข้าร่วมการแข่งรถ”
“ไม่เจียมตัวมาพนันกับคุณชายซูน ไม่รู้จักคำว่าตายเขียนยังไงจริงๆ เลย”
ฟังเสียงด่าทอที่อยู่รอบด้าน จูเจียเหยียนอดถอนหายใจไม่ได้ เธอไม่มีความคาดหวังใดๆ ต่อเฉินเฟิงอีกแล้ว ระดับความเร็
