งไหน?” ผู้ชายเสื้อเชิ้ตลายดอกพูดอย่างไม่พอใจ
“ฉันไม่สน พี่ชาย ถ้าพี่กล้าหาเรื่องทะเลาะ ฉันจะเอาเรื่องที่พี่ชกต่อยไปบอกแม่ ให้แม่จัดการพี่” หญิงสาวอ่อนหวานจมูกหยกสวยงามยกขึ้น แล้วบอกไป
ได้ยินคำพูดนี้ ชั่วขณะนั้นผู้ชายเสื้อเชิ้ตลายดอกก็ประหม่าอยู่บ้าง
“เห็นแก่หน้าของน้องสาวฉัน วันนี้ฉันก็ไม่จัดการพวกแกหลายคนนี้แล้ว ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!” ผู้ชายเชิ้ตลายดอกกวาดตามองผู้ชายที่ปิดหน้าไว้เหล่านี้ พลางพูดขึ้น
“ฉันจะบอกนะไอ้อ้วน สมองแกโดนลาเตะแล้วรึไง? แกมองไม่เห็นเหรอว่าฉันทางนี้มีกี่คน?” ชายสูงใหญ่ที่น่าเกรงขามส่งเสียงหัวเราะ เจ้าอ้วนคนนี้ โง่จริงหรือว่าแกล้งโง่กันแน่ สถานการณ์ตรงหน้าก็เห็นได้อย่างชัดเจน ตนเองทางนี้กำลังต่อสู้แกร่งกว่า เจ้าอ้วนนี้ ตนเองไม่ไสหัวไป ยังกล้าให้พวกเขาไสหัวไปอีก
“คนมาก? คนมากแล้วเก่งกาจกว่าเหรอ? เชื่อมั้ยว่าข้าใช้มือเดียวล้มพวกแกได้?” ผู้ชายเสื้อเชิ้ตลายดอกหัวเราะเยาะ
“มือข้างเดียว? ถ้าแกใช้มือเดียวล้มพวกเราได้ ข้าจะเรียกแกว่าพ่อเลย!” ผู้ชายสูงใหญ่ที่น่าเกรงขามบอก
“ฝันไปเถอะ! ข้าไม่มีลูกชายแบบแก” ผู้ชายเสื้อเชิ้ตลายดอกพึมพำบอกไป
“ดี! ดีมาก!” ผู้ชายสูงใหญ่หัวเราะเยาะต่อกัน ก่อนจะบอกว่า “ไอ้เจ้าอ้วน ในเมื่อแกไม่เจียมตัว งั้นวันนี้ฉันจะสั่งสอนแกหน่อย ว่าเป็นคนทำยังไง!”
“ลุย! ตีเจ้าอ้วนนี้ให้ขาหักสองท่อน แล้ววนขืนใจสาวคนนี้!” ผู้ชายสูงใหญ่โบกมือ พูดขึ้น
พูดจบ ดวงตาแด
