เสิ้งเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเสียใจ ตีเขาให้ตายเขาก็นึกไม่ถึงว่าเสี้ยห้าวจะสติฟั่นเฟือนขนาดนี้
จากนั้นกดลายนิ้วมือลง ในที่สุดเสี้ยหยุนเสิ้งก็หลับตาลงแล้ว ลมหายใจเปลี่ยนมาเหมือนไม่สามารถได้กลิ่น
เสี้ยห้าวถอนหายใจยาวๆ ทีหนึ่ง บนหน้าเผยรอยยิ้มที่พอใจออกมา
มีพินัยกรรมฉบับนี้อยู่ ไม่ว่าทุกคนตระกูลเสี้ยจะคัดค้านอย่างไร วันข้างหน้าเขาล้วนเป็นประธานใหญ่ของบริษัทในอนาคต
ตระกูลเสี้ยจะกลับมาอยู่ในการควบคุมของเขา!
“ก๊อกๆๆ”
ในเวลานี้ หน้าประตูมีเสียงเคาะประตูลอยมา
เสี้ยห้าวอดตกใจไม่ได้ ใครกัน?
ถึงแม้จะตกใจ แต่เสี้ยห้าวกลับไม่ได้ลนลาน ก่อนเข้ามาเขาคิดหาทางหนีไว้เรียบร้อยแล้ว
พอเปิดหน้าต่างออกเบาๆ เสี้ยห้าวก็ปีนออกไปจากหน้าต่างพร้อมกับนำพินัยกรรมไปด้วย
คนที่ยืนอยู่หน้าประตูย่อมเป็นเฉินเฟิง
หลังจากเคาะประตูหลายครั้ง ด้านในห้องยังคงไม่มีเสียงเคลื่อนไหว เฉินเฟิงไม่ได้คิดอะไรมาก ผลักประตูเข้ามาโดยตรง
หลังจากเข้าประตูมา เฉินเฟิงถึงพบว่าเสี้ยหยุนเสิ้งนอนอยู่บนเก้าอี้ทำงาน
“คุณปู่?” เฉินเฟิงขมวดหัวคิ้วขึ้น เสี้ยหยุนเสิ้งนอนหลับแล้วเหรอ?
“คุณปู่ครับ?” เฉินเฟิงเรียกไปอีกสองสามครั้ง เสี้ยหยุนเสิ้งกลับยังคงไม่ได้ลืมตาขึ้น
เฉินเฟิงอดเดินมาตรงหน้าเสี้ยหยุนเสิ้งไม่ได้ เตรียมปลุกเสี้ยหยุนเสิ้งให้ตื่น
แต่ตอนที่มือแตะบนตัวของเสี้ยหยุนเสิ้ง เฉินเฟิงหรี่ตาขึ้นแล้ว
สภาพของเสี้ยหยุนเสิ้ง ไม่ปกติ!
ในฐานะจอมยุทธ์ วินา
