มาทันที หน้าตาของเย่หมิงเหวิน พวกเขายังต้องไว้หน้าเขาอยู่บ้าง ถึงอย่างไรตระกูลที่อยู่เบื้องหลังพวกเขายังอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าตระกูลเย่นัก
“เสี้ยเมิ่งเหยาคนนั้น สวยขนาดนั้นเลย?” เย่หมิงเหวินเกิดความสงสัยขึ้นมา เมื่อก่อนเขาก็เคยได้ยินชื่อของเสี้ยเมิ่งเหยามาบ้าง หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองชางโจว แต่ก็ไม่มีโอกาสเจอเลยสักครั้ง เพราะว่าเขาคิดว่าเรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นการสร้างกระแสขึ้นมา ถ้าเสี้ยเมิ่งเหยาสวยขนาดนั้นจริง ก็คงได้แต่งเข้าตระกูลเศรษฐีไปนานแล้ว แทนที่จะมาแต่งกับไอ้เศษสวะไร้ค่าผู้นั้น
แต่วันนี้ตัวเสี้ยเมิ่งเหยายังไม่ทันจะมา คังไห่โปและหวังฉีซานได้แย่งเสี้ยเมิ่งเหยากันจนหน้าดำหน้าแดง ทั้งสองคนก็นับว่าเป็นผู้ที่ผ่านโลกมาเยอะทั้งนั้น ขนาดดาราเบอร์เล็กๆพวกเขาก็ยังเล่นมาแล้วทั้งนั้น น้อยครั้งมากที่เย่หมิงเหวินจะเห็นทั้งสองคนกลายเป็นอย่างนี้เพียงเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว ทำเอาเย่หมิงเหวินอดไม่ได้ที่จะไม่อยากรู้อยากเห็นขึ้นมา
“ผู้จัดการเย่ เสี้ยเมิ่งเหยา เธอสวยมากจริงๆครับ” หลังจากที่ลังเลอยู่สักพัก หวังฉีซานก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกไป ความสวยของเสี้ยเมิ่งเหยาแผ่กระจายออกมาจากภายในสู่ภายนอก ความงามที่พระเจ้าสรรค์สร้าง บางทีเมื่อได้มองออกไปในครั้งแรก อาจจะไม่ได้น่าตกตะลึงเท่าไหร่นัก แต่เมื่อยิ่งมองแล้วนั้น กลับยิ่งชอบขึ้นมา และจะยิ่งตกตะลึงไปกับความงามดั่งเทพเซียนนั้น ถึงขนาดท
