อย่างแน่นอน และเมื่อใช้แล้วคนอื่นก็ไม่สามารถสืบหาเบาะแสใดๆได้” เย่หมิงเหวินพูดในสิ่งที่อีกฝ่ายคิดออกมา อย่างยาที่ไม่สามารถตั้งขายได้จำพวกนี้ ทุกปีในตลาดมืดจะมีขายออกไปหลายสิบขวด ผู้ซื้อส่วนใหญ่ล้วนเป็นบุคคลที่มีหน้ามีตากันในเมืองชางโจวด้วยกันทั้งนั้น ส่วนการนำไปใช้…ยังไงก็ไม่มีทางที่จะใช้กับร่างของตัวเองกันอยู่แล้ว ส่วนใหญ่ก็จะคล้ายๆกันกับเสี้ยห้าว สิ่งที่คนเหล่านี้กลัวมากที่สุดก็คือ ถูกคนอื่นสืบเจอ
“โอเคครับ ผู้จัดการเย่ รบกวนคุณจัดให้ผมชุดนึงนะครับ! หลังจากเรื่องนี้สำเร็จลง ฉันจะขอบพระคุณอย่างสูงเลยครับ” เสี้ยห้าวกัดฟันออกมาเล็กน้อย เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว เขาไม่มีที่ให้ถอยอีกแล้ว จำต้องสู้ต่อไปอีกสักตั้ง
“ดี บิดาจะรอสิ่งตอบแทนจากนาย” ใบหน้าของเย่หมิงเหวินแทบจะยิ้มหน้าบานออกมา เขาค้นพบว่าเสี้ยห้าวนี่ช่างเป็นเด็กให้ทรัพย์ของเขาจริงๆ ตั้งแต่ที่ได้รู้จักเสี้ยห้าวมา ก็มีเงินเข้าบัญชีของเขาไม่เคยขาดเลย
ทางอีกด้านหนึ่ง เฉินเฟิงและเสี้ยเมิ่งเหยาก็ได้กลับมายังบริเวณบ้านพักตากอากาศที่ยู่ฉวนซานเป็นที่เรียบร้อย
หลังจากที่ได้เข้าไปในบ้านพักตากอากาศแล้วนั้น เฉินเฟิงก็ได้โทรหากู้ตงเชินทันที
“ให้แจ้งตระกูลเย่แล้วก็ยังมีอสังหาริมทรัพย์ซานสุย อสังหาริมทรัพย์คังยูน…ออกไปในนามของฉันว่า พรุ่งนี้ให้พวกเขาส่งคนมาที่วิลล่ากู่โย่วกันหน่อย” เฉินเฟิงเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม นอกจากตระกูลเย่ แล้ว เสี้ยห้
