บทที่186 ความซวยของตระกูล
แต่พนักงานมากมายของตระกูลเสี้ยที่ล้อมกันเข้ามามุงดูนั้นกลับเอาคำพูดนี้ไปคิดเป็นจริงเป็นจัง
“ฉันคิดว่าที่ประธานเสี้ยทำมันไม่เลวเลยนะ เพราะถ้าหากสามารถสร้างความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลเย่ได้จริงๆ อย่าว่าแต่ขายโครงการที่ยู่ฉวนซานไปในราคาถูกเลย แม้แต่เอาโครงการที่ยู่ฉวนซานให้กับตระกูลเย่ มันก็ไม่ได้มากไปเลย”
“ใช่แล้ว ตระกูลเย่เป็นถึงผู้นำทางด้านธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แห่งเมืองชางโจวของเราเลยนะ เป็นหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ของกลุ่มตระกูลลำดับหนึ่ง ตระกูลธรรมดาทั่วๆไป คิดจะเข้าไปอยู่ในวงโคจรของตระกูลเย่นั้น ไม่มีทางโดยเด็ดขาด”
“มีความสัมพันธ์ในระดับนี้กับตระกูลเย่อยู่ ต่อไปใครจะมาดูถูกตระกูลเสี้ยของเราได้อีก? ฉันเองก็คิดว่าครั้งนี้ประธานเสี้ยได้ทำเรื่องที่ดีต่อตระกูลเสี้ยเรื่องหนึ่งเลยเหมือนกัน”
เสียงผู้คนพูดกระซิบกระซาบกันนั้นเสี้ยหยุนเสิ้งเองก็ได้ยินเข้ามาเช่นกัน แต่ภายในใจของเขากลับยิ่งรู้สึกเศร้าใจมากขึ้น ไม่คิดเลยว่าตระกูลเสี้ยจะมีพวกโง่เง่าที่มองอะไรตื้นๆมากมายขนาดนี้
อย่าเพิ่งหาความจริงแท้จากคำพูดเหล่านั้นของเสี้ยห้าวเลย
เพราะไม่ว่าจะเป็นอย่างไร แม้ว่าสิ่งที่เสี้ยห้าวพูดมาจะเป็นเรื่องจริง แต่คนพวกนี้ไม่คิดกันสักหน่อยเลยหรือไงว่าตระกูลเย่มีสิทธิ์อะไรมาออกหน้าให้ตระกูลเสี้ยกัน?
ในยุคสมัยนี้คำสัญญาปากเปล่าเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือมากที่สุด
มีเพียงแค่ผลประโยชน์เท่านั้
