ะกูลเสี้ยของพวกเรา รับเอาน้ำใจจากพวกเราตระกูลเสี้ย ดังนั้นแล้วต่อไปเมื่อพวกเราตระกูลเสี้ยประสบพบเจอกับความยากลำบากอะไร พวกเขาก็จะไม่นิ่งนอนใจ และจะต้องเอื้อมมือเข้ามาช่วยตระกูลเสี้ยของพวกเราแน่” เสี้ยห้าวพูดออกมาอย่างมีเหตุมีผล แต่ถ้าจะพูดให้ชัด ความหมายที่เขาสื่อออกมานั้นก็คืออยากให้ตระกูลเสี้ยไปเป็นขี้ข้าให้กับตระกูลลำดับสองและตระกูลลำดับหนึ่งหลายๆตระกูล ขี้ข้านั้นถ้าหากว่าเป็นแล้ว สามารถทำให้เจ้านายพึงพอใจได้ ไม่แน่ว่าบางทีเจ้านายอาจจะเอื้อมมือเข้ามาร่วมมือเข้าช่วยเหลือ และอาจทำให้ตระกูลเสี้ยได้กลายเป็นตระกูลลำดับสองได้เช่นกันนั่นเอง
“แก…ไอ้โง่เอ๊ย! แกคิดจริงๆหรอว่าพวกตระกูลอันดับต้นๆพวกนั้นจะซึ้งใจในน้ำใจของตระกูลเสี้ย?!”เสี้ยหยุนเสิ้งได้โกรธจนไม่รู้ว่าจะพูดออกไปดี เขาไม่รู้ว่าเสี้ยห้าวนั้นโง่จริงๆหรือแกล้งโง่ ขอแค่ให้เสี้ยห้าวใช้สมองสักหน่อย ก็จะสามารถเข้าใจได้แล้วว่าพวกตระกูลอันดับสองไปจนถึงตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเมืองชางโจวพวกนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นพวกเนรคุณที่โลภมากให้เท่าไหร่ก็ไม่พอกันทั้งนั้น
คนพวกนั้นไม่มีทางมองตระกูลเสี้ยว่ามีระดับขึ้นมาเพียงเพราะสิ่งที่ตระกูลเสี้ยแสร้งทำออกไปได้แน่ แต่จะยิ่งรู้สึกว่าตระกูลเสี้ยนั้นอ่อนแอน่ารังแก แทนที่จะบอกว่าเสี้ยห้าวกำลังแสดงความเป็นมิตรและความมีน้ำใจต่อคนตระกูลพวกนั้น ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ตระกูลเสี้ยได้กำลังบอกกับคนตระกูลพวกนั้นว่าตระกูลเ