ันมีสิทธิ์อะไรคู่ควรกับสิ่งนั้นกัน!
มันมีสิทธิ์อะไรที่มาขับรถที่เยี่ยมยอดขนาดนี้กัน?!
เสี้ยห้าวรู้สึกอิจฉาขึ้นมาอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง พอคิดขึ้นมาอีกว่า เมื่อครั้งนั้นตอนที่อยู่โรงแรมจุนเสิ้ง เพราะรถของเฉินเฟิง จึงได้ทำให้ต้องเขาตกใจกลัวจนเกือบจะฉี่รดกางเกงออกมา เขาก็ยิ่งรับไม่ได้เป็นอย่างยิ่ง
เสี้ยห้าวหอบหายใจฮึดฮัดออกมา ก้าวเดินไปมุ่งหน้าไปทางเฉินเฟิง
“แกเอารถKoenigseggมาจากไหน?” เสี้ยห้าวเอ่ยถามออกไปด้วยความไม่ใคร่พอใจนัก
“เกี่ยวกับนายด้วยหรอ?” เฉินเฟิงขมวดคิ้วสงสัยออกไปเล็กน้อย ทำไมเขาถึงรู้สึกว่า นับวันเสี้ยห้าวนั้นยิ่งเหมือนคนที่เป็นโรคประสาทเข้าไปทุกวัน เอะอะก็เอาแต่โมโหโวยวายอยู่นั่น
“พี่ห้าว เขาเป็นใครกันคะ?” หวังยุนน่าอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไป ทำไมเห็นท่าทางอย่างนั้นของเสี้ยห้าวแล้ว ดูเหมือนว่าเจ็บแค้นเด็กหนุ่มตรงหน้าคนนี้อย่างมาก
แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้หวังยุนน่ารู้สึกสงสัยมากกว่าก็คือเสี้ยห้าวที่ก่อนหน้านี้ที่ได้เห็นรถคันนี้แล้วก็ได้ตกใจกลัวจนตัวสั่นออกมา แต่หลังจากที่เห็นเด็กหนุ่มคนนี้ลงมาจากรถ เสี้ยห้าวกลับมีท่าทีที่อุกอาจออกมาอีกครั้ง เหมือนราวกับว่าท่าทางหวาดกลัวจนตัวสั่นเมื่อก่อนหน้านั้นเป็นเพียงแค่การแสดงออกมาเสียยังไงอย่างนั้น
“เธออย่ามายุ่ง!” เสี้ยห้าวตวาดหน้าดำหน้าแดงออกไป เขาไม่อาจบอกหวังยุนน่าได้เลย ว่าคนตรงนี้ก็คือไอ้เศษสวะเฉินเฟิงที่ถูกเขารังแกมาสามปี เนื่องจากเม
