้าวจงยกมือขึ้น ตบลงไปบนใบหน้าของคุณนายหลิน
คุณนายหลิน ตะลึงทันทีหลินจ้าวจงกล้าตบเธอ?
“ ถ้าคุณกล้าพูดอีก เชื่อไหมว่าผมจะไล่คุณออกไปจากตระกูลหลิน!” สีหน้าของหลินจ้าวจงมืดลงหลินฟางหญิงโง่คนนี้ ยังไม่เข้าใจว่าตัวเองกำลังคุยกับใครอยู่
เมื่อเห็นใบหน้าที่เข้มขรึมของหลินจ้าวจงที่เหมือนจะมีน้ำหยดออกมา หลินฟาง ก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีกต่อไป เห็นได้ว่า หลินจ้าวจงเอาจริงในครั้งนี้ ถ้าเธอกล้าที่จะตอบโต้ เธอคงจะถูกไล่ออกจากตระกูลหลินจริงๆ
“น้องชาย คุณคิดว่า … ” หลินจ้าวจงมองไปที่เฉินเฟิงอีกครั้ง ด้วยสายตาที่มีท่าทีซักถามความเห็นเล็กน้อย เขาเห็นได้ว่าเฉินเฟิงและหลินหลันไม่ถูกกัน มิฉะนั้นเขาจะไม่นิ่งดูดายที่หลินหลันถูก หลินฟางตบหรอก
แต่หลินหลันกลับบอกว่าเฉินเฟิงเป็นลูกเขยของเขา ดังนั้น ณ ตอนนี้เขายังไม่ค่อยเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเฉินเฟิงและหลินหลัน
“อย่ามองผม มองเธอ” เฉินเฟิงเหลือบมองหลินหลันและพูดอย่างเฉื่อยชา
ในความเป็นจริงเขาขี้เกียจไปถือสาหลินฟางและหลินจ้าวจงแต่หลินหลันคงไม่คิดเช่นนั้นหากวันนี้เธอยังรู้สึกไม่สบายใจ ไม่สาสมใจ กลับบ้านเธอก็จะร้องไห้ฟูมฟายแน่นอน สุดท้ายคนที่น่าสงสารก็คือเสี้ยเมิ่งเหยา
“ป้าคนนี้ … ” หลินจ้าวจงยิ้มและมองไปที่หลินหลัน ซึ่งแตกต่างจากเฉินเฟิง เห็นได้ชัดว่าหลินหลันเรื่องมาก แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่าทำไมท่าทีของ หลินจ้าวจงจึงดูอ่อนน้อมถ่อมตนนัก
แต่หลินหลันก็รู้สึกกล้าขึ้นมา
