้งแล้วครั้งเล่า หากคนอย่างหลินหลันมีภูมิหลังใดๆ หมูก็สามารถปีนต้นไม้ได้แล้ว!
หลังจากพูดคำรุนแรงเสร็จ หลินหลันก็หันศีรษะและจากไป แต่ในขณะนี้นี่เองโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น
เสี้ยเมิ่งเหยา!
เมื่อเห็นหมายเลขผู้โทร สีหน้าของหลินหลันก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
“ ลูกสาว คุณอยู่ที่ไหน?” หลินหลันแทบรอไม่ไหวที่จะถาม หลังจากกดรับสาย
“ฉัน … อยู่ข้างนอก” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดหลังจากที่หวังยุนน่าทำโทรศัพท์เธอพัง เธอก็ไปที่ร้านซื้อโทรศัพท์ใหม่และได้สมัครเบอร์โทรศัพท์เดิม
“คุณไปทำอะไรที่ข้างนอก?ทำไมคุณไม่อยู่ในบริเวณวิลล่า?”คำนี้หลินหลันจงใจพูดดัง โดยเฉพาะบริเวณวิลล่า เหมือนอยากให้ทุกคนได้ยิน
“แม่ คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันอาศัยอยู่ในเขตวิลล่า” เสี้ยเมิ่งเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอไม่ได้จะบอกเรื่องที่เฉินเฟิงได้ซื้อบ้านพักบนยอดเขายู่ฉวนซาน เธอรู้ดี ว่าหลินหลัน เป็นคนโลภแค่ไหน
ถ้าเธอรู้ว่าเฉินเฟิงซื้อวิลล่าบนยอดเขา เธอจะพยายามครอบครองมันอย่างแน่นอน
“ป้าหวางของคุณบอกฉัน ลูกสาว บอกแม่มาตามตรง แฟนของคุณคือใคร” หลินหลันถามแน่นอนว่าเธอไม่ได้โง่ถึงขนาดที่จะถามว่าเสี้ยเมิ่งเหยาเกาะได้ใคร เธอกลับใช้คำพูดอ้อมๆใช้แฟนของเธอแทน
“แฟนเหรอ?” หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เสี้ยเมิ่งเหยางงไปหมด พูดด้วยท่าทางไม่เข้าใจ “แม่พูดอะไรของแม่เนี่ย?ฉันจะมีแฟนได้ไง ตอนนี้ฉันเป็นภรรยาของเฉินเฟิงนะ … ”
ก่อนที่เธอจะพูดจบ ก็ถูกหลินหลันขัดจังหวะเธอด้วย
